100 In Hersenspinsels

Wat mij al een tijdje dwars zit

Al een tijdje zit mij iets dwars. Ik heb het gevoel alsof ik tussen twee werelden zit.

Claire, waarom doe je toch zo moeilijk?

Deze vraag kreeg ik laatst naar mijn hoofd geslingerd. Moeilijk doen? Ja, als in vegetarisch eten, dierproefvrije producten gebruiken, fair fashion dragen en het scheiden van afval. Bijna nooit spontaan in een restaurant eten zonder te checken of er wat vega is. Nooit alles bij één supermarkt kopen omdat ze daar geen lekkere vleesvervangers hebben. Of gebruik maken van de 1+1 gratis aanbiedingen op L’Oréal omdat het merk op dieren test. Nouja moeilijk, het is makkelijker om het niet te doen. Geen vragen stellen en gewoon consumeren en verbruiken. Lekker alles eten, op je gezicht smeren en alle boodschappen bij de Appie kopen. Waarom moeilijk doen, als het ook makkelijk kan?

Claire, waarom doe je niet meer?

Deze vraag stel ik mezelf vaak. Mijn kledingkast puilt nog steeds uit van de kleding die ik niet draag. Ik ben gevoelig voor de koopjes bij de Action en heb meer notitieboekjes die ik aankan. Het liefst neem ik een lange én warme (lees: hete)  douche. Daarbij eet ik wel vegetarisch, maar veganistisch is natuurlijk nog beter. Beter voor het milieu, de dieren en je eigen gezondheid. Desondanks eet ik nog steeds kaas, zuivel of eieren ook al is het wel minder. Daarbij kan ik niet al mijn afval kwijt in een mason jar. In tegendeel zelfs.

Nu is het niet mijn doel om in een zelfgemaakt hutje in the middle of nowhere te wonen. Als ik Boer Berthie was misschien wel. Desondanks zou ik toch véél meer kunnen doen?! Gek genoeg heb ik ook het idee alsof dat van me wordt verwacht. Met zo’n groene blog geef je toch het signaal af dat je vegan/zero waste/hippie bent. Dat ben ik nog niet. Ik kan doen alsof ik dat wel ben, maar that’s not me. Ik voel me, zoals Amke beschreef: ‘te klein voor het tafellaken en te groot voor het servet’.

Een voorbeeld

Een vriendin van mij had een leuke gebeurtenis gevierd. Ik vroeg aan haar hoe ze dat gevierd had. Ze durfde het niet te zeggen. Ik begreep er niks van. “Ja, met spareribs”. Oh god. Mensen verzwijgen dus serieus dingen omdat ik dus vegetarisch eet. Ook hoor ik heel vaak sorry als iemand vlees op zijn brood heeft. Girl, zo lang ik het maar niet hoef te eten. Het maakt me écht niet uit.

Of een tweede voorbeeld

Ik wil al heel lang een super lekker recept plaatsen. Het is een recept genaamd shakshuka. Een veel gegeten gerecht in het Midden-Oosten. Super budget vriendelijk, mega lekker én makkelijk. Alleen: het is niet vegan. Er zitten eieren in. Als ik het recept plaats ben ik bang dat ik mijn vegan-volgers beledig. Die eten geen eieren. Niet dat ik ooit een gemene reactie heb gekregen van een veganist. Maar ik wil niemand voor het hoofd stoten.

Leuk verhaal, lekker kort

Ja wat wil ik hiermee zeggen?! Geen idee. Het is een struggle waarmee ik (en denk ik) anderen worstelen. In de ogen van de één ben ik extreem, in de ander doe ik niet genoeg. Ik voel me serieus schuldig als ik mijn naam zie op lijsten met vegan blogs. Niet dat het hun schuld is, mijn blog heeft ook veel vegan onderwerpen. Maar daardoor heb ik het gevoel alsof ik niet voldoe aan een beeld dat anderen van mij hebben. Ik kan daardoor best boos worden op mijzelf. Waarom doe ik niet gewoon zero waste, vegan en fair? Aan de andere kant weet ik dat ik ook al groen goed bezig ben. Voor sommigen misschien zelfs iets te goed.

Met mijn blog probeer ik ondanks mijn volle kledingkast, occasional gebakken eitje en teveel aan afval, toch een groen steentje bij te dragen. Ik hoop dat je iets leert van mijn struggles, fouten en tips. Of dat je het op zijn minst vermakelijk vind om dit te lezen. Normaal plaats ik liever niet een persoonlijk artikel, want zo boeiend ben ik helemaal niet. Toch had ik de behoefte om dit te delen. Misschien herken je dit wel?

Ik ben heel benieuwd of je deze struggle herkent of wat je mening hierover is!

Afbeelding mason jar: Trash Is For Tossers

You Might Also Like

100 Comments

  • Reply
    Romy
    26 februari 2017 at 07:54

    Wauw, dit is zó zó herkenbaar! Ik heb dan geen vegan blog, maar ik voel wel het eindeloze dilemma dat het altijd beter kan. Soms zie ik bijvoorbeeld een winactie met megaveel make-up en twee flesjes van L’Oreal ertussen. Dan baal ik echt dat ik niet mee kan doen. Of als ik voor Sinterklaascadeaus ‘moeilijk’ moet doen doordat ik bepaalde make-upmerken natuurlijk niet zo kan waarderen. Of die keren dat ik in de supermarkt etiketten lees om te zien of er ergens spekjes in zitten. Soms zou het zo fijn zijn om ‘makkelijk’ te doen. Toch ben ik ook trots dat ik een klein beetje ‘moeilijk’ doe om mijn steentje bij te dragen aan de wereld. En trots mag jij ook zijn op wat je doet! Het kan altijd beter, groener en duurzamer, maar wees vooral trots op wat je wél doet in plaats van te kijken naar wat nog beter kan. En naar dat recept met ei ben ik heel benieuwd! Als je er gewoon bij zet dat het niet vegan is, maar vega, dan kan het toch geen kwaad? 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:36

      Wauw wat leuk te horen Romy dat je je hier zo in herkent. Aan de ene kant heeft het ook wel iets om er zo tegenin te gaan. Op die manier laat je toch van je horen dat het echt niet zo kan. Stiekem ben ik daarom ook wel trots. Ik denk dat die druk ook merendeels in mijn hoofd zit hoor! Zoals ik al zei heeft nog nooit iemand een gemene opmerking naar mij gemaakt. Ik zal het recept binnenkort plaatsen! 🙂

  • Reply
    Cynthia
    26 februari 2017 at 07:58

    Natuurlijk ben jij boeiend! Net als ieder ander. Ik wist niet dat jouw blog groen is en je zo bezig bent met bewust eten. Ik moet zeggen: heel knap van je. En zo te zien kost het je best wat energie. Probeer er dan ook je balans in te hebben of houden. Maak je niet al te druk! Maar doe vooral wat juist voelt! 😉

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:39

      Wat super lief Cynthia! Ik bedoelde ook meer dat persoonlijke artikelen niet altijd boeiend zijn om te lezen haha. Ik probeer er inderdaad een balans in te vinden maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Wat grappig trouwens dat je helemaal niet zo doorhad dat mijn blog groen is haha. Dan zie ik wel dat het vooral in mijn hoofd zit.

  • Reply
    Susan
    26 februari 2017 at 08:14

    Oh meis, ik snap je struggle wel hoor. Persoonlijk denk ik dat jij gewoon moet doen waar jij je goed bij voelt. Je doet al zoveel meer dan sommige anderen! En tuurlijk vind je dat het het altijd beter kan,, maar dat blijft zo. Daar naast denk ik dat je dat recept gewoon lekker moet plaatsen, want jij bent geen veganist. Dit claim je ook nergens dus als mensen veganistische recepten willen lezen zijn ze hier niet (perse) op het goede adres toch?

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:41

      Je hebt helemaal gelijk, ik moet gewoon doen waar ik me goed bij voel. Ik claim inderdaad nergens dat ik veganist ben. Dankjewel Susan! J 🙂

  • Reply
    Marieke
    26 februari 2017 at 08:44

    Ik herken het hoor! Ik denk dat we vergelijkbaar zijn ‘op groen gebied’, hoe we onszelf ontwikkelen en hoe we tegen dingen aankijken. Perfect groen ben ik ook niet. Ik weet dat er beautybloggers zijn die mij al erg groen vinden, terwijl ik denk: ‘het kan nog zoveel beter’. Ik gebruik nog relatief veel plastic bijvoorbeeld. En helemaal vegan ben ik ook niet. Maar hey, we doen allemaal ons best en we hebben allemaal onze struggles en ik denk dat daar helemaal niks mis mee is. Zolang je er zelf maar achter kunt staan bij hetgeen je doet. Dus als jij een recept met ei wilt posten, moet je dat vooral doen 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:47

      Super leuk dat je een reactie plaatst Marieke, want ik was al benieuwd hoe jij hierin stond. Ik vind jou inderdaad al erg groen. Stom is dat, dat we het zelf nooit genoeg vinden. Het is lastig om de comfortzone te vinden tussen ‘extreem groen’ en ‘helemaal niet groen’. Ik denk dat het een proces is met vallen en opstaan en één die heel veranderlijk is. Wie weet eten we volgend jaar helemaal vegan of gebruiken we geen plastic. Ik ben benieuwd hoe we er over een paar jaar instaan 🙂

  • Reply
    Sofie
    26 februari 2017 at 09:34

    Heel herkenbaar! Als groene bloggers hebben we vast allemaal onze punten waarop we het al super doen en punten waarop het “beter” kan. Maar dat is ergens juist ook mooi om hierin te kunnen evolueren. En niemand verwacht van je dat je het helemaal perfect doet. Ik vind ook niet dat je moet twijfelen op een niet vegan recept te delen: dit is jouw blog en het is juist leuk om daar een echt persoon achter te zien. Ik denk dat we elkaar toch allemaal genoeg respecteren om niet scheef te kijken als die of die nog eieren of vlees eet (ik eet vlees en ik snap je gevoel dus wel, maar het is gewoon hoe het is). Wees trots op wat je wel doet en elke stap telt!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:49

      Dankjewel Sofie! Ik wil ook niet een pleaser worden met mijn blog en doen wat ik zelf wil. Maar ik wil tegelijkertijd niemand beledigen. Ik vind het mooi dat je zegt dat het ‘evolueren’ is. Zo had ik het eerder nog niet bekeken 🙂

  • Reply
    Tessa
    26 februari 2017 at 09:39

    Oeh, heeeeeeel herkenbaar hoor. Ik heb ook altijd het gevoel niet genoeg te doen en het niet goed genoeg te doen en vooral met een groen blog voelt het alsof er bepaalde ‘verwachtingen’ zijn. Toch denk ik dat het meer tussen onze oren zit en dat we ons daar bewuster van moeten worden en wat milder moeten zijn voor onszelf. Maar ja, makkelijker gezegd dan gedaan he ;)?

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:50

      Wat fijn dat het herkenbaar is! Ik denk wel dat er veel groene bloggers zijn die er ‘last’ van hebben. Vooral omdat je nooit klaar bent met groen doen. Het kan altijd groener en milieuvriendelijker, dat maakt het zo lastig. Aan de andere kant lees ik graag blogs van mensen die niet het aller-mega-groenst zijn maar juist lichtgroen. Het ligt er natuurlijk ook net aan wat je graag wilt lezen.

  • Reply
    Suzanne
    26 februari 2017 at 09:44

    Zo hee alsof ik het zelf heb geschreven! Heel erg herkenbaar. Het midden is erg ingewikkeld. Ik ben soms wel een soort van jaloers op al die onbewuste mensen die gewoon leven zonder groene vragen in hun hoofd. Of juist jaloers op die mensen di er he-le-maal voor gaan. Met mijn gezin lukt dat nu niet. Langzaamaan begin ik te ontdekken dat ik genoegen met nemen met inconsequent goed doen.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:51

      Wat grappig Suzanne dat je dit zo herkent! Ik herken je jaloezie wat ik kan daar ook heel erg tegenop kijken. Toch vind het heel knap dat jij met je gezin groen wilt leven. Elk stapje telt toch?

  • Reply
    Kim
    26 februari 2017 at 09:48

    Dit is zoooo herkenbaar! Heb (toevallig) zelf vrijdag iets gepubliceerd: mag ik mijzelf wel een slow fashion blogger noemen?

    Ik krijg vaak opmerkingen en vind het ook lastig.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:52

      Leuk te horen Kim! Toevallig las ik jouw artikel ook vandaag. Grappig dat we met hetzelfde struggelen.

  • Reply
    Maaike
    26 februari 2017 at 09:54

    Geloof me, zelfs als veganist is dit nog herkenbaar. Want ja, ik eet wel nog steeds palmolie, ik let niet echt op verzorgingsproducten en ik koop geen biologische kleding. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar eigenlijk zouden we die mening van anderen gewoon los moeten laten en doen wat goed voelt. Natuurlijk hou ik je niet tegen als je vegan gaat eten (haha), maar nu doe je ook al véél meer dan de meeste mensen! Gewoon lekker doen wat goed voelt, dat kan altijd nog langzaam veranderen. En dat recept plaatsen. 😉

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:56

      Ahh wat fijn dat je dit ‘zelfs’ als veganist herkent! Want ik denk juist dat als je vegan bent dat je dan groen level 100 bent ofzo haha. Het recept ga ik snel plaatsen na al deze lieve reacties. Dankjewel 🙂

  • Reply
    Marieke
    26 februari 2017 at 10:06

    Je kan het ook zo zien, gelukkig is er nog mogelijkheid om te groeien. Gelukkig kun je je nog verder ontwikkelen, doelen stellen. Als je ultiem zou zijn (wat overigens helemaal niemand is) dan is er toch ook helemaal geen uitdaging meer? Dan zou je ook niet meer nadenken over dit onderwerp en zou je bijvoorbeeld dit artikel (wat mensen waarschijnlijk JUIST aan het denken zet) waarschijnlijk niet geschreven hebben… Ik snap je helemaal, maar probeer je niet druk te maken. Iedere bewust keuze (hoe klein ook) is top en iedere onbewuste keuze mag ook, want je maakt al zoveel bewuste keuzes.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 17:58

      Wat leuk Marieke, zo had ik nog helemaal niet bekeken. Zo zie je maar dat het handig is om soms hersenspinsels online te gooien haha. Dankjewel voor je lieve reactie en ik zal me hier wat minder druk om maken 🙂

  • Reply
    Sandra
    26 februari 2017 at 10:43

    Maar wat ik goed genoeg? Ik denk dat het bijn altijd wel beter kan. Als jíj blij bent met hoe je leeft, of in ieder geval op de goede weg bent naar je doel toe, dan vind ik dat je goed bezig bent! Elk beetje helpt qua groener leven, en jij inspireert juist mensen om mee te doen. Je brengt mij in ieder geval tot inzichten en ideeën waar ik zelf nooit op gekomen was en dat is gaaf. Dus ehh lekker dat recept op je blog zetten, ik ben er erg benieuwd naar. Jij bent tevreden over dat recept toch? Deel het! 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:00

      Aahhh zo’n lieve en leuke comment Sandra! Dankjewel dat je hiervoor de tijd neemt. Ik ben blij met elke groene stap die ik neem maar ik zou nog wel graag meer willen doen. Maar dat hoeft natuurlijk niet perse nú. Ik zal het recept snel online zetten. Ik bouw de spanning zo wel een beetje op of niet haha.

  • Reply
    Malou | Blonde Blossom
    26 februari 2017 at 10:45

    Nou Claire, voor mij ben je precies goed! Ik vind wat jij doet echt ongelofelijk, jij komt echt altijd met de origineelste blogposts want jij weet al die dingen gewoon. Zonder jou had ik nu echt geen kast vol Yoni spullen gehad, hoor! En omdat je naam op de lijst van vegan blogs staat, hoef je je niet aan te passen, vind ik. Jij bent de baas en het is jouw leven, dus jij moet gewoon doen waar je je goed bij voelt! En dat recept wil ik zien. En de vegan mensen snappen heus wel dat jij dat gewoon kan doen, en als je vermeldt dat het niet-vegan is zal niemand je aanvallen (en anders val ik hun weer aan, ghehehehe). Malou x

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:01

      Aaah Malou! Dankjewel voor je mega lieve uitgebreide reactie. Ik word er helemaal stil van. Ik vind het zo leuk dat je nu Yoni gebruikt. Ik ga het recept snel plaatsen <3

  • Reply
    Liset - Beautydagboek
    26 februari 2017 at 10:50

    Ach meis, dat je er zo mee zit! Terwijl ik vind dat jij op jonge leeftijd al heel goed weet waar je voor staat. Je maakt bewuste keuzes die niet iedereen maakt. Als jij achter iets staat, betekent dat niet automatisch dat je moeilijk doet. Het geeft aan dat het jou WEL iets uitmaakt waar het vandaan komt, hoe het is gemaakt etc. Dat je nadenkt dat jouw keuzes gevolgen hebben voor anderen, de wereld. Dat is niet moeilijk doen, maar idealen hebben. En daarbij; als jij soms iets koopt of eet wat niet duurzaam/groen/vegan is, dan is dat ook helemaal niet zo erg. Dat jij je steentje bijdraagt, betekent al heel veel. Te streng voor jezelf is ook niet goed hè? Dat je al ìets doet, is heel mooi. Je mag best de touwtjes wat laveren ;).

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:02

      Dankjewel Liset voor je lieve en uitgebreide reactie. Ik vind het heel fijn dat je hiervoor de tijd neemt. Ik had het niet zo snel bekeken als idealen, maar meer als moeilijk doen inderdaad. En ondanks dat ik mijn idealen belangrijk vind, wil ik er niet mijn leven door laten dicteren. Ik zal wat minder streng zijn voor mezelf 🙂

  • Reply
    Romy
    26 februari 2017 at 10:50

    O ik kan me hier zo in herkennen! Eigenlijk, qua alles wat je zegt. Over het niet eten van vlees, maar wel eieren en kaas eten. En over de uitpuilende kledingkast. Ik probeer eens in de tijd een nieuwe outfitpost te maken, het liefst met fair en eco kleding. Maar wanneer ik hiervoor elke keer nieuwe kleding zou moeten kopen, gaat het wel een beetje het idee voorbij van duurzaamheid. Toch op de een of andere manier voelt het wel als een verplichting om te doen, omdat ik anders mijn niet fair en eco kleding erbij aan moet doen en dat voelt weer alsof ik dit soort merken promoot. Net als dat ik tassen van vegan leer koop, maar wel nog schoenen en tassen bezit van echt leer, die ik niet weg ga doen omdat ze nog super mooi eruit zien! Ik snap je tweestrijd echt helemaal hoor!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:04

      Zo leuk en fijn dat je je hierin herkent Romy! Ik had die gedachte laatst PRECIES. Ik wilde een tweedehands kleding OOTD maar ik had op dat moment geen tweedehandskleding. Toen betrapte ik mezelf dat ik serieus keek op Marktplaats en andere sites zodat ik toch dat artikel kon plaatsen. Eigenlijk te idioot voor woorden. Ik zou inderdaad niet zo snel niet-diervriendelijke of niet-duurzame merken promoten op mijn blog. Dus ik denk dat we er precies hetzelfde over denken 🙂

  • Reply
    eva
    26 februari 2017 at 10:53

    Hee, je bent super goed bezig! Ik heb dit ook ooit gehad. Uiteindelijk vind je een balans waar jij je prettig bij voelt. Het gaat er ook om wat jij vindt want uiteindelijk doe je het daarvoor. Xx

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:05

      Dankjewel Eva voor je reactie! Je hebt gelijk, ik doe het inderdaad voor mezelf en niet voor een ander. Maar soms vergeet je dat weleens haha.

  • Reply
    Sabine
    26 februari 2017 at 10:56

    Jaaa, zo herkenbaar. Voel me vaak al zo’n muts omdat ik vegetariër ben en durfde dan ook niet te te vertellen aan anderen dat ik de veganchallenge deed. Ik ben voor anderen soms al “lastig”. Hier mee wordt ik nog lastiger😉. Hoe ga je daar dan mee verder. Helemaal Vegan of alleen in voeding. Pfff en dan denk je dat je het goed doet en dan blijk je toch iets te gebruiken wat niet Vegan is.
    Er voor uit komen dat ik een vegetariër ben met vegan ambities kost mij nog steeds moeite. Dus zo herkenbaar dat gevoel…

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:06

      Ahhh Sabine zo herkenbaar want vega is nog nét oke, maar vegan is echt heel erg extreem. Uiteindelijk doe je het toch voor jezelf en moet je je zeker niet schamen waarvoor je staat. Maar hé, ik begrijp je struggle. Toch kan je heel erg trots op jezelf zijn. We zijn in ieder geval lastig voor een goede reden! 😀

      • Reply
        Sabine
        27 februari 2017 at 15:50

        Haha, we maken het ons soms zo moeilijk…
        Je verantwoorden voor je keuzes, stuiten op onbegrip.

        We doen ons best het zo goed mogelijk te doen. Allemaal dragen we ons steentje bij. Of dat steentje nou groot of klein is. Dat maakt niet uit.
        Wij zijn ons in ieder geval bewust van het vele leed en doe daar iets aan.
        We kunnen het !
        Leuk je te hebben leren kennen afgelopen donderdag.

        • Reply
          clairecodi
          27 februari 2017 at 21:48

          Haha erg is het toch he! Ik vond het ook heel leuk je te ontmoeten.

  • Reply
    Lysanne
    26 februari 2017 at 11:01

    Wow. Dit is serieus echt zo herkenbaar! Maar ik zou je er echt niets van aantrekken. Je draagt echt wel je steentje bij als vegetariër. Ik vind dat je trots op jezelf moet zijn! Weet je, je kunt ook té extreem worden. Dus dat je volledig vegan wordt en zelfs geen leren schoenen koopt. Ik denk echter dat je er super ongelukkig van wordt. Respect voor de mensen die dat wel doen, maak ik denk dat je het goede en het slechte voor jezelf moet afwegen. Waar jij blij van wordt. Zo kreeg ik ook een gemene reactie van een veganist die schreef dat ik als vegetariër niet genoeg deed. Met als argument dat iedereen veganist moet worden zoals het hoort. Ja dikke doei denk ik dan! Ga lekker putjes scheppen. Doe gewoon je ding waar je gelukkig van wordt en laat de rest lekker denken wat ze vinden.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:08

      Wat leuk dat je je zo herkent Lysanne. Wat stom dat je nare reactie kreeg van een veganist. Ik merk ook dat een paar veganisten niet heel erg blij zijn met vegetariërs omdat je niet genoeg doet. Aan de ene kant begrijp ik het wel, maar aan de andere kant vind ik het totaal niet motiverend om ‘afgezeken’ te worden. Gelukkig ken ik ook heel veel lieve vegans die totaal niet zo zijn. Ik moest wel lachen om dat putjes scheppen haha.

  • Reply
    Iris
    26 februari 2017 at 11:09

    Pfoe zo enorm herkenbaar dit! Ik sprak mijzelf ook regelmatig toe dat het beter moest en meer mijn best moest doen. Ik denk ook echt dat als iedereen wat doet het de wereld zoveel beter kan maken. Maar even hè, je bent ook gewoon een mens. Je hebt tijd nodig om dingen te veranderen. Daarnaast moet je eens kijken wat je wel allemaal doet! En je neemt ook nog eens heel veel mensen mee via je blog. Jezelf constant op de vinger tikken gaat echt niet helpen, althans bij mij werkte het een beetje averechts. Ik doe mijn best en we zijn ons al zo bewust van de dingen en dat is een hele belangrijke stap. Ik blijf mij gewoon ontwikkelen heb ik mij voorgenomen, op mijn tempo en op mijn manier. Je zal toch nooit iedereen blij maken en verschillende mensen zien het ook weer anders. Dat is ook oké 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:46

      Bedankt voor je lieve en uitgebreide reactie Iris. Gek is dat hé dat je jezelf zo verplicht om meer te doen. Ik moet inderdaad leren dat ik het niet iedereen naar de zin kan maken en dat het altijd groener kan. Maar het is wel lastig om me hierbij neer te leggen haha. Ik ga maar op zoek naar een balans!

  • Reply
    Elcke
    26 februari 2017 at 11:23

    Hee groene zus!
    Iedereen is anders & wat de 1 wel of niet doet is aan diegene. Leef gewoon op de manier die voor jou het prettigste is. Tijd is veranderlijk, misschien heb je volgend jaar wel gekozen voor maaltijden zonder zuivel en eieren, omdat je daar dan wel ineens gelukkiger van wordt. Maar voor nu is dat even nog niet het geval. Ik zou er geen oordeel aan hangen. Maar je denkt na & reflecteert over je manier van leven! Dit is iets wat veel mensen niet kunnen & daar mag je wel degelijk trots op zijn.

    Kennis brengt keuze & de grens bepaal jezelf !

    Liefs, Elcke

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:47

      Ahh zo lief, dankjewel Elcke! Je hebt helemaal gelijk. Wie weet wat er volgend jaar gebeurt 🙂

  • Reply
    Sanne
    26 februari 2017 at 11:24

    Lieve lieve Claire
    toen ik je blog las op mijn telefoon ben ik gelijk achter m’n laptop gekropen om eens een hartig woordje met je gaan spreken. Haha, grapje hoor.
    Je bent een geweldige blogger! Je bent ook ontzettend goed bezig en ik vind het zo super knap dat je er zo mee bezig bent. Dat motiveert zo erg! Ik ben daar veel luier in, haha.
    Het is zo belangrijk te doen wat goed voelt. Toen ik in je blogpost las dat je bang was vegans te beledigen, dacht ik niet eens aan mezelf maar aan van die zeikvegans waar ik ook bang voor ben om die te beledigen :’). Dus maak je shakshuka en post het als je dat graag wil! (je bent toch niet bang mij voor het hoofd te stoten he?!!!! Haha)(wel echt lief dat je daar over nadenkt)
    Het is JOUW blog he Claire. We lezen het omdat jij degene bent die erachter zit :). And we love you voor je super leuke blogs!
    Het is soms ook juist super chill om gewoon the real life te lezen. Dit soort struggles. Dat maakt je super echt en eerlijk en voor veel mensen ook herkenbaar en dat is juist leuk. Niet dat ik het leuk vind dat je je hier zo druk om maakt, in tegendeel, maar ik vind het wel tof dat je het post!
    En ik herken wat je zegt over die spareribs of als mensen vlees eten en sorry zeggen. Dan denk ik ook, doe het lekker, als ik het maar niet hoef te eten. Geniet ervan, dat is belangrijk! Ik wil juist dat ze zich op hun gemak bij me voelen en ik heb wel het idee dat dat meestal zo is (of mensen hebben gewoon schijt aan me, kan ook :p). En als mensen dan sorry zeggen, dan denk ik ‘kom ik zo over dat ze sorry moeten zeggen tegen me?’ en dat vind ik dan juist vervelend, haha. Want dat wil ik niet. Ik wil dat iedereen z’n gangetje gaat.
    Je bent ook gewoon Claire 🙂 en ik hou ook van lange hete douches (en dan denk ik ‘ach ik eet toch al niks dierlijks dus ik bespaar water, dus wat maakt het uit :’) kijk hoe slecht dat is, haha) en mijn afval past bij lange na niet in een mason jar. I wish, maar ik ben te lui om (oke ik kan ook echt niet want ik moet naar school of werken op marktdagen) elke week naar de markt te gaan.
    Je bent een super grote motivatie wat betreft duurzaam leven, maar dat ben je ook omdat je bent wie je bent :).
    Super veel liefs!

    • Reply
      Sanne
      26 februari 2017 at 11:24

      Verder is dit helemaal geen lange comment.

      • Reply
        clairecodi
        26 februari 2017 at 18:51

        Aaah Sanne! Allereerst MEGA bedankt voor je super lieve en uitgebreide comment. Hier word ik héél blij van. Ik ga het bijna uitprinten en inlijsten want ik vind dit zo lief. Ik smelt gewoon haha. Ik was stiekem wel bang voor de reactie van vegans maar eigenlijk wist ik wel dat jij niet bewapend met een hooivork voor mijn deur zou gaan staan haha. Ik vind het zo leuk dat je mijn blog zo leuk vind! No worries er komen nog héél veel struggles aan haha. Ik ben daar tenminste bang voor. Zo ben ik nu een poging aan het doen tot het scheiden van afval maar ahhh het is zo lastig soms. Dan gooi ik het weer nét verkeerd in de bak ugh. Maar nogmaals mega bedankt voor de super lieve comment. We moeten héél snel afspreken!!

  • Reply
    Maartje
    26 februari 2017 at 11:44

    Wat ik lees is mijn strijd van de afgelopen 42 jaar. Als meisje van 4 wilde ik al geen vlees eten. Ik ben nu 58 en eet geen vlees maar wel zuivel en heeeel soms vis (als er in een restaurant niks vegetarisch is) ik merk ook dat er een strijd tussen vegans en vegetarians gaande is. En krijg ik inderdaad opmerkingen dat ik te weinig zou doen om gezond te leven en moeder aarde te redden. Ik ga die strijd niet aan. Mijn motto is doe wat je kan met de middelen die je hebt ( geld dus) en gebruik je gezond verstand. En doe dat waar je je goed bij voelt. Het leven moet ook een feestje zijn en geen levenslang examen.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:53

      Maartje wat grappig dat je je hierin herkent! Eigenlijk is het een zinloze strijd tussen vega’s en vegans want beiden willen we hetzelfde. Een liefdevolle aarde en geen dierenleed. Echt te idioot voor woorden dat je dan aangevallen wordt door bepaalde vegans. We moeten doen waar we ons goed bij voelen, uiteindelijk doen we het ook voor onszelf en niet voor een ander.

  • Reply
    Iris
    26 februari 2017 at 11:56

    Goed geschreven en héél herkenbaar! Al heb ik het tegenwoordig wel redelijk goed los kunnen laten. Ik heb wel best vaak negatieve/kritische reacties gehad van vegan lezers (of mensen die op een andere manier ‘beter’ milieuvriendelijk leven dan ik). Maar juist daardoor kon ik op een gegeven moment denken: fuck it, het is toch nooit goed. Ik doe gewoon mijn eigen ding op mijn eigen tempo en daar voel ik mij prima bij.

    En ik merk ook dat ik juist daardoor meer mensen kan inspireren, door het laagdrempelig en toegankelijk te houden. Als ik dan kijk naar degene die zo’n zure reactie bij mij heeft achter gelaten, die schrijft/twittert bijv. vrij intens over veganzerowasteweetikhetspul, maar alleen veganzerowasteweetikhetmensen lezen het. A la preken voor eigen parochie. Ik vind mijn manier dan lekker toch leuker, ha.

    Nee, maar serieus: je doet het hartstikke goed en je kan niet van de één op andere dag àlles perfect doen. Ik vind het juist zo leuk en leerzaam om dit als een proces te zien en hier in te groeien. Ik hoop dat jij het op een gegeven moment ook kan loslaten want van schuldgevoel wordt niemand beter.

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 18:56

      Dankjewel Iris voor je lieve en uitgebreide comment. Wat idioot dat je negatieve reacties krijgt van sommige vegans. Ik snap best wel dat je misschien andere ideeën hebt dan iemand maar om dan ze ook serieus zo negatief te uiten… Ik denk niet dat ooit iemand daarop positief heeft gereageerd. Zo van: hé ja vegan zijn lijkt me echt leuk zo. Maar wel fijn dat je daardoor een ‘fuck it’ houding hebt gekregen. Ik moet zeggen dat ik jouw blog inderdaad zo leuk vind omdat het laagdrempelig is. Daardoor denk ik: als Iris het kan, dan kan ik het vast ook wel! Ik hoop dat ik die ‘fuck it houding’ snel onder de knie krijg 😉

  • Reply
    Iris
    26 februari 2017 at 12:10

    Hi lieve Claire! Goed dat je dit deelt <3 ik weet zeker dat veel mensen, inclusief ikzelf, zich hierin herkennen. Vegan worden is voor mij een lang proces geweest en de volgende uitdaging (fair fashion) ging ik pas aan toen ik een routine had voor mezelf en klaar was voor een volgende verandering. Alles tegelijk willen doen is niet haalbaar en vooral; niet leuk! Momenteel zet ik mijn eerste stappen richting minder afval en dat vind ik best moeilijk. en dat geef ik eerlijk toe:) zolang je zelf comfortabel bent met waar je momenteel zit in het proces, is er niets om je voor te schamen of jezelf te verwijten. En bovendien zullen anderen het ook veel gemakkelijker accepteren als jij laat zien waar je voor staat en daar verder geen big deal van maakt. En kijk ook waar de reis voor jou naartoe leidt. Misschien wordt je nooit 100% vegan of een zero waster en dat is helemaal oké. Doe waar jij je goed bij voelt en blijf open minded 🙂 heel veel liefs

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:00

      Hi Iris! Dankjewel voor je lieve uitgebreide comment. Stiekem vind ik het heel leuk om te horen dat dit voor jouw ook een lang proces is geweest. Dus bedankt dat je dit toegeeft, voor mij betekent het heel veel. Soms lijkt het alsof bepaalde veranderingen bij anderen overnight plaatsvinden. Ik ben heel benieuwd waar mijn reis mij naartoe leidt. Nogmaals bedankt want je geeft me echt stof om over na te denken 🙂

  • Reply
    Amke
    26 februari 2017 at 12:13

    Het zal je niet verbazen dat dit mij ook heel bekend voorkomt 😉 . Voor mijn vrienden ben ik extreem bezig, voor andere groene bloggers doe ik het juist nog lang niet goed genoeg. Ik blijf dit lastig vinden, maar ik probeer mij er ook in te berusten dat ik doe wat ik kan. En dat veranderingen tijd kosten. Laatst las ik: je kunt beter inconsequent het goede doen dan consequent het verkeerde. Nu klinkt ‘goed’ en ‘verkeerd’ natuurlijk ook al heel veroordelend, maar ik vond het wel een heel mooie quote (ik las dit overigens in dit artikel, die precies eigenlijk dezelfde struggle weergeeft: decorrespondent.nl/5784/twee-vragen-en-antwoorden-over-waarom-ik-in-een-klap-besloot-vegetarier-te-worden/1096990183608-7a6db1d9).

    Ik leer steeds meer over duurzaamheid (en erover bloggen is daarbij een mooie stok achter de deur). Sommige dingen kan en wil ik meteen toepassen in mijn eigen leven. Sommige dingen kosten meer tijd, blijven sluimeren en vinden uiteindelijk langzaam en onbewust toch een weg in de dingen die ik doe. En sommige dingen zijn ‘just not for me’. Maar ik ben ervan overtuigd dat alle beetjes helpen. En dat geldt net zo goed voor jou!

    Juist doordat jij je verdiept in dingen en erover schrijft, bewerkstellig je iets moois. Enerzijds omdat je zelf dingen in je eigen leven verandert, anderzijds omdat je mensen bewust maakt van hoe dat kan. En misschien heb je daar wel een ‘brug-functie’ in. De mensen die jou al ‘extreem’ vinden, haken waarschijnlijk helemaal af als ze naar mega-duurzame-vegan-nowaste-hippie-types luisteren. Terwijl de stap tussen onbewust leven en wat jij doet een stuk behapbaarder is. En dat is een heel mooi begin!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:02

      Hihi ja toevallig zaten wij met hetzelfde he Amke! Ik heb inderdaad dat artikel van de Correspondent gelezen en die quote zet echt precies de juiste toon. Uiteindelijk doe je ook wat je kan en waar je plezier in beleeft. Het laatste wat ik wil is een chagrijnige mega-duurzame-vegan-nowaste-hippie-blogger worden haha. Dankjewel voor je mega uitgebreide en lieve comment. Je kan het zo mooi beschrijven 🙂

  • Reply
    Mariëlle
    26 februari 2017 at 12:23

    Je moet doen wat jij wilt doen en wat jij kunt doen! Ik wil zelf echt geen L’oreal meer kopen, helemaal klaar mee. Vlees kan ik ook écht niet meer hebben. Vegan ben ik nog niet, maar daar wil ik wel graag naartoe. Weetje, niets moet, maar het is al goed dat je zo bewust bent 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:02

      Helemaal waar! Elk stapje is er natuurlijk weer één. Dankjewel voor je lieve comment Mariëlle. Volgens mij denken wij er aardig hetzelfde over.

  • Reply
    Plantaardiger
    26 februari 2017 at 12:28

    Lieve Claire, wat een open stukje. Ik vind jou wel boeiend trouwens.

    Ik herken het enorm en wil zelf ook al een tijdje zoiets schrijven, omdat ik ook vaak opmerkingen krijg en het soms knaagt. Maar in the end of the day, waar het om gaat, is dat jij jezelf in de spiegel kunt aankijken. Het moet dan niet zoveel uitmaken wat anderen vinden. Het is jouw leven en jij moet doen wat goed voelt voor jou. Makkelijk gezegd i know. Je bent in ieder geval niet alleen in deze. Veel liefs Natascha

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:06

      Natascha wat toevallig dat je hier ook mee struggelt. Gek want ik vind jou juist heel groen (en niet alleen omdat je het een moestuin hebt haha). Uiteindelijk moet ik blij zijn met wat ik doe en me er comfortabel bij voelen. Het is niet leuk om in een afbreekbaar hutje te zitten zonder gas of verwarming maar wel mét zonnepanelen alleen omdat het groen is. Oke, het klinkt eigenlijk wel goed maar stel het je even heel ellendig voor.

  • Reply
    Marlies
    26 februari 2017 at 12:38

    Wat fijn om dit te lezen! Ik vind het juist fijn om jouw blog te lezen zodat ik weet, het hoeft niet allemaal perfect. Het is al zo goed dat je je steentje wilt bijdragen en iedereen doet dit op zijn eigen manier! Ga zo door Claire!!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:07

      Dankjewel Marlies, dat vind ik echt zo leuk om te horen! En ik maar denken dat ik juist heel perfect en groen bezig moet zijn. Super lief dat je mij laat weten dat het dus helemaal niet nodig is ! 🙂

  • Reply
    Katrien
    26 februari 2017 at 12:38

    Ik denk dat iedereen die duurzamer probeert te leven dit kan herkennen! Gewoon verder gaan zoals je bezig bent, niemand is vanaf de eerste dag ‘supergroen’. Elke dag een klein stapje, tot we ooit de beste, duurzaamste versie van onszelf zijn 😀

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:08

      Dankjewel voor je lieve reactie Katrien! Gek is dat want er is eigenlijk geen ‘eind’ aan groen leven. Hoewel dat tegelijk ook weer de charme is. Je bent nooit klaar en er is altijd weer iets nieuws om te proberen 🙂 Maar als ik terugkijk naar een aantal jaar geleden ben ik wel stukken groener haha.

  • Reply
    Charel
    26 februari 2017 at 12:44

    Ik kan goed begrijpen dat je het lastig vind hoor! Maar ik zou zeker gewoon doen wat JIJ wilt! Als mensen iets verzwijgen zou ik je daar niks van aantrekken hun zitten er mee jij niet. Jij kan niet meer doen dan zeggen dat jij het niet erg vind. Je moet niet te snel gaan hoor claire, kan ook in stapjes hihi xx

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:09

      Dankjewel Charel je hebt ook helemaal gelijk! 🙂 Ik doe het gewoon in stapjes en via mijn blog hou ik je op de hoogte hihi.

  • Reply
    Sara
    26 februari 2017 at 13:14

    Ik denk dat vegetariërs/vegans sowieso heel veel nadenken over wat ze goed doen & wat nog beter kan. Dat is best lastig, ik heb het gevoel dat we soms teveel de perfectie willen nastreven. Dat mag, maar dat hoeft niet, vooral als je je er lastig bij voelt. Elke stap is voor mij een lichtpunt. Zo vind ik het fantastisch dat je zo goed je best doet op al die punten. Het stoort mij helemaal niet dat je bv een gerechtje zou plaatsen met ei. Dan kijk ik wel of ik het kan weglaten of vervangen. Je kan nooit steeds goed doen voor iedereen. Dat is iets dat ik probeer te onthouden. Ik denk dat jij vooral trots mag zijn op hetgeen je al hebt bereikt op jouw leeftijd. Dat is heel bewonderingswaardig. Je kan trouwens nooit volledig vegan zijn.. er zitten zoveel verborgen dierlijke producten in vanalles. Dus zelfs al ben je vegan, je bent het nooit 100%. Dat is iets om over na te denken he? Haha, ik probeer het niet te doen 😉 Want dan word ik gek!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:11

      Sara dankjewel voor je super lieve en uitgebreide comment! Ik vind het zo leuk dat je precies begrijpt waar ik mee zit. Ik ben heel blij dat je hier zo luchtig en positief tegenaan kijkt. Daar kunnen heel wat andere vegans wel een voorbeeld aan nemen haha. Gek is dat he dat je eigenlijk nooit 100% vegan kan zijn. Hoewel dat aan de andere kant ook weer een geruststelling is want dat betekent tegelijkertijd dat NIEMAND het is. En dus niemand het recht heeft om een vingertje te wijzen 😉

      • Reply
        Sara
        27 februari 2017 at 18:54

        Absoluut <3

  • Reply
    The Mad Twins
    26 februari 2017 at 15:15

    Ik ben zelf geen vegan, dus ik kan niet echt meespreken, maar ik denk dat je niet te hard moet nadenken over wat anderen over je vertellen. Ik ben heel lang vegetarisch geweest en eet nu af en toe een stukje vlees. Grotendeels eet ik vegatarisch (niet veganistisch). Ik vind het leuk dat je aan het milieu en de dieren denkt! Knap! Niet iedereen kan dat. Maar ik denk ook dat als iedereen is zou beginnen met wat minder vlees/vis te eten, dat we ook al een stap verder zijn.
    Kijk vooral naar wat jij wilt 🙂 en anderen gaan je echt niet afrekenen om dat je is een ei hebt gegeten. Ook maar menselijk niet? 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:13

      Dankjewel voor je lieve reactie! Je hebt gelijk: het is natuurlijk niet een alles of niets situatie. Ik zal wat minder op de rest letten haha. Het is alleen zo moeilijk als je die perfecte vegan accounts voorbij ziet komen én vooral de mensen die zo happy, healthy en knap vegan zijn en die boodschap verkondigen. Dan kan ik me soms wel kwaad maken dat ik dan niet even die knop kan omzetten. Hoewel het natuurlijk niet perse niet net zo hoeft te zijn als zij doen voorkomen.

  • Reply
    Aneta
    26 februari 2017 at 15:17

    Wauw, lieve Claire…jij bent wel boeiend! En weet je waarom? Omdat je een hele mooie persoonlijkheid hebt. Maar ook boeiend omdat jij je hart open stelt waar anderen zich zeker weten ook ik vast lopen.

    Een keuze maken voor een levensstijl is hard. Niet alleen voor jezelf maar ook voor de mensen om je heen. Velen begrijpen het niet en vinden het maar stom. Of mensen die je beoordelen omdat je niet hard je best doet. Het is nooit goed in deze wereld. Lieverd, je doet het goed en de mensen die jou waarderen die zullen jou volgen om wie je bent en wat je doet. En die anderen….die zijn het niet waard. ❤️

  • Reply
    Melissa
    26 februari 2017 at 16:48

    Ik snap je ergens wel, het blijft een lastig iets. Ik was ook meer dan een jaar lang degene die overal keek of er ook een vegetarische optie was. Sommige hadden begrip en vonden het leuk en anderen deden wat moeilijker. Nu eet ik zelf wel weer vlees maar wil na mijn zwangerschap ook weer gaan afbouwen. Heb niks voor niks meer dan een jaar volgehouden 😉 Maar je doet het goed hoor, je mag trots zijn op jezelf; je doet tenminste iets en denkt er bewust over na. Ik ga je bij deze in ieder geval volgen, ben benieuwd wat je nog meer te delen hebt! 😀

    xxx

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:15

      Melissa dankjewel voor je lieve comment! Het maakt me heel blij dat je de struggle herkent. Gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik begrijp heel goed dat je er nu voor kiest om niet strikt vegetarisch te gaan eten. Leuk dat je mijn blog gaat volgen, ben benieuwd wat je ervan vindt haha.

  • Reply
    Klaske
    26 februari 2017 at 16:51

    Lieve Claire, ik snap je struggle, maar ik denk écht dat het niet nodig is om hier zo mee te zitten. Ik lees jouw blog, omdat ik vind dat je originele en leuke artikelen schrijft en volgens mij een hele leuke persoonlijkheid hebt. Dat je mij als lezer op je blog zo meeneemt in je zoektocht naar groener leven vind ik ontzettend tof! Maar: dat betekent niet dat jij het perfect moet doen of dat je dingen moet laten om mensen niet voor het hoofd te stoten. Mensen die vegan zijn kiezen daarvoor en zullen echt vaker tegenkomen dat ze iets niet kunnen eten ivm dierlijke producten. Jammer, maar het is hun keuze (ik ben zelf geen vegan, maar weet als geen ander hoe het is om dingen niet te kunnen eten ivm een allergie). Het is hun levensstijl en dat betekent niet dat jij daar per se ook voor hoeft te kiezen. Naar mijn mening kun je een prima (groen) leven hebben, zonder bijv. vegan of zero-waste te leven. Moraal van dit verhaal: voel je niet schuldig! Het is écht niet nodig. <3 Dus plaats gewoon dat recept en zet er bij dat het vega is en niet vegan bijv. Als er dan nog iemand is, die zich daar aan ergert, geef je mij het mailadres maar. 😉 Dit is verder absoluut geen lange comment geworden hoor, haha. Liefs!

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:17

      Ahhh zo lief Klaske dat je de tijd neemt om een uitgebreide comment te plaatsen. Dat betekent echt heel voor mij! Grappig dat je juist geen behoefte hebt aan iemand die het al helemaal perfect doet. Wat dat betreft zit je bij mij zeker goed met mijn struggles haha. Ik ga het recept zeker plaatsen, volgens mij ben ik het zelfs bijna verplicht na dit artikel haha.

  • Reply
    Femke
    26 februari 2017 at 18:12

    “gevoel alsof ik niet voldoe aan een beeld dat anderen van mij hebben” en dit gevoel heb ik nou ook, maar dan met hele andere dingen. Daar baal ik van, te veel vergelijken met anderen is een voorbeeld. Ik kan me heel goed in je plaatsen (:

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:17

      Wat leuk dat je dit herkent Femke! Het is natuurlijk niet alleen toepasbaar op vegetarisch eten maar nog veel meer. Ik hoop dat je eruit komt en een goeie balans vindt.

      • Reply
        Femke
        26 februari 2017 at 20:15

        Dankjewel! Met onze ogen open en het zonnetje op ons gezicht kunnen we dat ene momentje wel vinden om even stil te staan en alles los te laten 🙂

  • Reply
    Sophie
    26 februari 2017 at 19:08

    Ik denk dat dit voor elke vegan/vegetarische/duurzame blogger herkenbaar is 🙂

    Het lijkt soms ook een oneindig pad – wanneer ben je “klaar”? Wanneer ben je goed genoeg? Ik denk nooit, dus blijf je altijd leren en jezelf ontwikkelen. Ik probeer er van te genieten en niet te streng zijn voor mezelf. Vergeet niet dat de meeste mensen nooit vegetarisch (laat staan vegan) zullen eten en bewust duurzamer gaan leven, dus elke stap die je zet heeft betekenis en is belangrijk voor jou en de wereld.

    Geniet van het proces en doe wat je kan! Over een tijd heb je jezelf gevonden en voel je je gelukkig met jouw keuzes. Oh & by the way: veel vegans die online populair zijn maken in hun privé/”offline” leven vegetarische keuzes. Alleen is dit een enorm taboe om toe te geven dus zul je niet snel lezen. Iedereen doet gewoon wat ze kunnen en niemand is perfect 🙂

    • Reply
      clairecodi
      26 februari 2017 at 19:19

      Sophie wat leuk en lief dat je de tijd neemt voor een uitgebreide comment. Ik denk dat het tegelijkertijd de charme en het nadeel is van groen leven: het is nooit klaar. Maar aan de andere kant vind ik het juist leuk om iedereens struggles en ervaringen te lezen. Zo vond ik jouw artikel van je vakantie in Las Vegas echt super leuk om te lezen! Wat grappig trouwens dat veel vegans stiekem vega zijn. Nooit over nagedacht. Maar het is inderdaad zó makkelijk om van jezelf het perfecte beeld te creëren online.

  • Reply
    Irene
    26 februari 2017 at 20:56

    Er stond vandaag een artikeltje in het boekje bij onze krant over duurzame kledij (maar het is toepasbaar op alles wat je noemt eigenlijk). En er stond onder andere dat je niet van de ene op de andere dag alles perfect kan doen. Dat gewoon je best doen en er bewuster mee bezig zijn al dikke prima is. Het is ook een heel proces hé. Ik vind het dan net fijn dat je niet perfect bent, want anders zouden je lezers zich misschien ook ‘slecht’ voelen omdat jij het perfect doet en wij niet. Haha 🙂 Ach, je kan toch nooit voor iedereen goed doen hoor, dus je kan maar gewoon beter doen waar je jezelf echt goed bij voelt denk ik dan.

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 08:34

      Dankjewel voor je lieve reactie Irene! Het is inderdaad zo dat het altijd groener kan haha. En dat maakt het aan de ene kant ook lastig en maakt het ook juist weer leuk. Ik merk dat ik het wel lastig vind om daar een balans in te vinden, maar ach dat komt vast wel. Enne geen zorgen want perfect groen word ik nooit haha. Love heet douchen en verwarming.

  • Reply
    Mille Pagine
    26 februari 2017 at 22:09

    Wow, pas één dag online, en kijk eens hoeveel mensen je verhaal herkennen!
    Ik heb dat ook heel erg. Waarom heb ik dit weekend niet een dagje besteed aan het schoon”prikken” van het park? Waarom heb ik nog steeds geen perfect vegan kaas gevonden? En tegelijkertijd: een etentje met vrienden, we voeren een discussie over een onderwerp dat me aan het hart ligt: ‘positieve’ discriminatie voor mannelijke artsen die leidt tot slechtere kansen voor vrouwen op de medische arbeidsmarkt, discriminatie waardoor het gewoonweg een nadeel wordt om vrouw te zijn… Ik maak mijn feministische standpunt duidelijk. Als daarna iemand zegt, “Eet je vega? Haha, nou dat gaat me echt te ver hoor. Ik neem het lam”, dan voelt dat zo gespleten! Boos, want waarom kun je geen interesse of respect tonen, maar ook: bezwaard, want ik heb net al mijn standpunt over het ene duidelijk gemaakt, en ik hoef me toch niet altijd zo te laten gelden…?

    Het wordt wel beter met de jaren, trust me 🙂

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 08:35

      Dankjewel voor je uitgebreide reactie Mille! Dat waardeer ik heel erg. Ik had niet verwacht dat mensen dit ZO zouden herkennen. Dat stelt me toch weer gerust haha. Ik kan me soms ook kwaad maken om nare reactie maar aan de andere kant weet ik dat dat meer aan hun ligt dan aan mij. Anders zouden ze er niet zo heftig op reageren. Ik hoop dat ik komende jaren een goeie balans kan vinden. Of nare reacties goed kan negeren haha.

  • Reply
    Hailey
    26 februari 2017 at 22:28

    Zoooo herkenbaar! Er zijn wel regelmatig dagen waarop ik me afvraag waarom ik het mezelf zo moeilijk maak. Vegan eten, eerlijke kleding, duurzaam leven. Uiteindelijk denk ik dat we allemaal onze best doen. Je doet wat je kunt en wat goed voelt. Dat hoeft niet te betekenen dat je een level 5 vegan bent en level 10 zero waste. Je moet ook doen waar je je het beste bij voelt, want dat houd je uiteindelijk het makkelijkst vol. Als je alleen maar probeert om te voldoen aan een “ideaal beeld”, dan heb je de kans dat je de plezier verliest. Dat zou zonde zijn!

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 08:37

      Dankjewel voor je lieve reactie Haley! Je hebt helemaal gelijk. Ik wil absoluut niet het plezier hierin verliezen omdat een ander het niet goed genoeg vind. Dat zou zo zonde zijn!

  • Reply
    Carry
    27 februari 2017 at 08:07

    Jouw onzekerheid is niet anders dan die van mensen met een ander uiterlijk dan men verwacht te zien of te horen. Dun….dan ben je ziek, overgewicht….dan vreet je veel. Lichamelijk beperkt…dan ben je zielig. Een andere mening….dan wijk je af.
    Je trekt je aan wat een ander ervan vindt!? Bullshit, jij bent jij en dat is goed! Doe dat waar JIJ je goed bij voelt, een ander zit niet in jouw lichaam! XXX

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 08:38

      Thanks Carry voor je lieve reactie! Het ja inderdaad stom dat ik me dat soms zo kan aantrekken. Gek genoeg wil je toch ‘goedkeuring’ van elkaar. Na dit artikel en alle lieve reacties trek ik me een stuk minder aan wat anderen van mij zeggen!

  • Reply
    Merel
    27 februari 2017 at 10:59

    Wauw Claire, ik ben dus bezig met precies een zelfde artikel! Ik ga jouw verhaal er meteen in linken. Ik herken dit zo erg en het zit me soms best wel dwars. Er zijn genoeg mensen die tegen mij zeggen “Oh heb je haar weer hoor, die mag dat niet of die wil dat niet”. Ze vinden het maar moeilijk dat ik zo bezig ben met een diervriendelijke wereld en wat meer milieu bewust wil bezig zijn.. Maargoed uiteindelijk is dit wel wat voor mij goed voelt. Dat ik soms struggle met het balans te vinden tussen vegetarisch eten en vegan eten vertel ik de meeste dan maar niet haha.. Want hoe meer ik mij verdiep in het onderwerp ‘crueltyfree leven’ en ‘diervriendelijk’ hoe lastiger ik het soms zelf vind als ik wel een gerecht met vis eet of eieren verwerk in mijn taart. Wat wanneer is het ooit genoeg of bereik je voor jezelf de grens?

    Voordat ik hier mijn hele artikel ga typen haha wil ik zeggen dat ik het super tof vind dat je dit deelt en om te lezen dat zoveel mensen dit herkennen! Laten we vooral doen wat voor ons goed voelt. Ik vind je in ieder geval een mega inspiratie! Way to go chick. Liefs, Merel

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 21:50

      Wat toevallig Merel! Lief dat je mijn verhaal gaat linken. Gek he dat je er dan net weer tussenin zit. Ik ben zooo benieuwd naar je artikel. Ik kan niet wachten tot het online staat. Jouw gedachtes klinken in ieder geval al heel herkenbaar. En jij bent juist een inspiratie voor mij! Go you! Thanks voor je super lieve en uitgebreide comment, vind ik echt ZO leuk!

  • Reply
    Lidia
    27 februari 2017 at 13:07

    Superherkenbaar Claire! Ik probeer de laatste tijd wat minder bezig te zijn met wat anderen vinden en gewoon te de kleine dingen te doen die ik kan doen. Dat vind ik genoeg;-).

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 21:49

      Wat leuk dat het herkenbaar is Lidia! Super goed van je dat je je meer op jezelf focust. Uiteindelijk doe je het toch voor jezelf 😁

  • Reply
    marleen
    27 februari 2017 at 16:22

    Ik ben zelf echt een super meatlover. Als er een carnivoor is ben ik het. Maar ik vind jouw blog superleuk om te lezen. OOK de vegan stukjes. Het maakt toch niet uit als iedereen de keuze heeft? Als anderen dan vinden dat jij ze tekort doet ligt dat aan hen.
    Gewoon lekker doen waar jij je goed bij voelt 😉

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 21:47

      Ahh zo leuk om te lezen Marleen! Dankjewel voor je lieve reactie.

  • Reply
    geertruurzaam
    27 februari 2017 at 17:59

    Heeeel herkenbaar dit!
    En ook je twijfel om het online te zetten 😉 Ik heb al lang een concept klaar waarop ik hierover schrijf, een soort open brief aan mijn Rode Kameraden (oftewel: vrienden die niet ‘groen’ doen). Ik durf het niet te posten, uit angst voor negatieve reacties. Maar dat al-dan-niet-lacherig excuseren vanwege een niet duurzaam ding van een ander… ik word er zo moe van. Ik begin nooit spontaan over mijn wereldverbeteracties, maar laat anderen er dan ook niet over beginnen als het hen niet interesseert. Daar voelen we ons allebei alleen maar ongemakkelijk van!

    • Reply
      clairecodi
      27 februari 2017 at 21:47

      Gewoon plaatsen! Ik was ook mega bang voor reacties en ik ben ZO blij dat ik het heb gedaan. Al is het alleen al omdat ik nu weet dat ik niet de enige ben die hiermee zit. En ik heb zoveel goeie en fijne tips gekregen dat ik me zoveel beter voel ☺

  • Reply
    Dimitra
    27 februari 2017 at 23:40

    Heel herkenbaar. Ik leef naar mooie woorden die ik ooit hoorde. “Beter inconsequent goed bezig dan consequent fout”. Zouden we dat allemaal doen was de wereld een stuk mooier en liever voor dieren ook vooral.

  • Reply
    Sophie
    28 februari 2017 at 11:23

    Ah wauw jeetje, super knap dat je je eigen keuzes maakt! Lastig dat het soms voor de buitenwereld moeilijk is om hiermee om te gaan, waardoor het ook weer lastig wordt voor jou! Voel je niet verantwoordelijk voor ál je volgers, ze volgen ‘jouw’ blog dus jij bepaalt de content! You go girl 🙂

  • Reply
    Lori (Mama's Jungle)
    28 februari 2017 at 12:04

    Ja, ook voor mij erg herkenbaar! Maar elk steentje is er één en daarnaast gaat het ook gewoon om de balans. Maar zo te zien herkennen héél veel mensen zich erin. Gelukkig 🙂 We zijn niet alleen.

  • Reply
    Resaarcle
    28 februari 2017 at 20:13

    Ik kan alleen maar beamen wat alle anderen hierboven geschreven hebben: herkenbaar! Een groene geak zijn voor de ene, maar zelf zijn hoeveel ruimte voor verbetering er nog is. Toch ook wel geruststellend dat er samen met ons wel meer volk tussen die 2 werelden woont. ☺️

  • Reply
    Anna
    3 maart 2017 at 14:35

    Heel herkenbaar! Ik let de lat voor mezelf soms ook veel te hoog omdat ik me vergelijk met mensen die wel “perfect” bezig zijn. Teminste zo lijkt het….Internet hé?? Kritiek die je van sommige veganisten krijgt vind ik eigenlijk niet normaal, beetje anoniem met het vingertje wijzen. Ben dan altijd wel nieuwsgierig wie erachter zit want niemand kan 100% vegan leven Ik ben zelf ook geen vegan maar eet wel vegetarisch… m’n make-up koop ik dierproefvrij en vegan. Ik ben zelfs de enige vegetariër in het gezin, altijd vleeseters tegenover me zitten , maar ik vind dat hun eigen keuze is en ik ga niemand dwingen om ook vegetarisch te gaan eten. Ik vind dat je het al super doet hoor, kijk maar eens in je omgeving wie er zo goed bezig is, ik denk weinig mensen want ik ken ze ook niet in real life. Ik zou zeggen…. gooi dat recept lekker online!

  • Reply
    Mijn tips voor jou als beginnend veganist • omdat ik dat wil
    6 maart 2017 at 06:32

    […] hoe ik ’t wil. Maar dat is heel vervelend, je verplicht voelen bepaalde dingen te doen. Claire schreef daar een super mooi stuk over en het is echt iets dat vaker door het hoofd spookt: doe ik […]

  • Reply
    Priscilla
    20 maart 2017 at 20:14

    Ik wil je allereerst op het hart drukken dat je niks fout kunt doen. Jij maakt je eigen regels en er is niemand die je daarvoor op de vingers mag tikken. Jij bent de regiseur van je eigen leven! Vergeet dat nooit!
    Als jij een keer niet-vegan wil eten, of zelf een keer vlees of vis wil eten is dat helemaal jouw eigen keuze. Als jij 300 notitieboekjes wil kopen dan is dat jouw eigen keuze. Niemand hoeft daar een mening over hebben.

    Ik ben zeker geen duurzaamheidskoningin maar probeer tegenwoordig wel op te letten. Ik vind duurzaamheid een hot item en probeer op mijn eigen manier een steentje bij te dragen. Ik doe dat in de vorm van afval scheiden, ledlampen, zuinig omgaan met gas en stroom, oude kleding breng ik naar de kringloop of een Leger Des Heils-afvalbak en één tot twee keer in de week een vegetarische maaltijd. Dat zijn mijn manieren. Ik weet dat ik ontzettend veel meer zou kunnen betekenen m.b.t. duurzaam leven maar daar ben ik momenteel nog niet aan toe. Tot die tijd doe ik het zoals ik het doe. Iedereen heeft daar een mening over maar alleen mijn eigen mening telt.

    Zolang je niet voorbij gaat aan je eigen normen en waarden is er niks aan de hand. Blijf dicht bij jezelf. Nogmaals, er bestaat geen goed of fout. Jij maakt je eigen regels.

  • Reply
    Een ode aan de 'groene blogger' - Zaailingen
    27 april 2017 at 21:42

    […] door ook de diepte in. Niks geen oppervlakkige modepopjes en beautymeisjes dus. Ze delen hun struggles, leermomenten, fails en persoonlijke verhalen. Je zal niet snel iemand zien prediken hoe het […]

  • Leave a Reply