8 In Hersenspinsels

Studentenvereniging wel of niet? Mijn ervaring

studentenvereniging dillema

Studentenvereniging: you either love it or hate it. Ik zit zelf bij een studentenvereniging en het is een van de beste keuzes die ik heb gemaakt. In het thema van het nieuwe schooljaar deel ik mijn ervaring van mijn studentenvereniging.

Ik studeer Media, Informatie en Communicatie aan het Saxion in Enschede. Mijn ouders wonen in Zwolle en heen en weer reizen duurt bijna drie uur. Daar had ik geen trek in. Bovendien ging ik eindelijk studeren! Dag ouderlijk huis en suffe regeltjes. Ik huurde een studentenkamer, kocht meubels en schreef me in bij de gemeente.

studentenkamer

Verveling op kamers

Het eerste jaar van mijn studie was prima. Maar ik beleefde niet echt het studentenleven. De meeste klasgenoten woonden rondom de hogeschool dus die bleven thuis wonen. Tja, daar zit je dan alleen op je kamer. Ik had gelukkig leuke huisgenoten maar die hadden ook hun eigen ding. Kortom: ik verveelde me nogal. Totdat mijn huisgenoot aan het begin van het tweede jaar vroeg of ik bij een studentenvereniging wou. Huh ik?

Ik had het me altijd voorgesteld zoals in de films: je komt in een groot studentenhuis waarbij je gekke opdrachten moest uitvoeren en jezelf moest vernederen terwijl iedereen je uitlachte. Ik wist niet of dat wel iets voor mij was. Maar ik probeerde open mindend te zijn. Met mijn huisgenoot gingen we alle tijdens de intro week naar feestjes van de studentenverenigingen.

Ontgroening bij de studentenvereniging

Uiteindelijk werden we lid van ASV Taste. Dit is een algemene studenten vereniging, iedereen kan dus lid worden. Voordat je lid wordt heb je een ontgroening. Toegegeven: dit was iets minder leuk. Het is even doorbijten en jezelf leren kennen. Maar het feit dat je het met een grote groep doet, maakt het een stuk minder erg. Bovendien maakt iedereen het mee. Stiekem valt het best wel mee. Het is echt niet zo erg als in de films. Maar je kan altijd een vereniging kiezen zonder ontgroening.

Na de ontgroening begint het jaarclub traject. Dit houdt in dat je een groep vormt met mensen van hetzelfde geslacht die in hetzelfde jaar lid zijn geworden. Voor mij was dat dus een vrouwen jaarclub met de naam Lumina. Ik leerde zes super toffe meiden kennen, inclusief mijn huisgenoot. Samen aten we elke dinsdag, gingen we naar kroegavonden en deden we leuke activiteiten. Zo gingen we borrelen met andere jaarclubs en zijn we een nachtje wezen doorhalen in Groningen.

studentenvereniging

Studentenvereniging: aanrader of afrader

Vanaf mijn lidmaatschap heb ik de leukste tijd van mijn studie meegemaakt. Ik leerde ontzettend veel mensen kennen, er waren vaak leuke feestjes en er is altijd wat te doen. Daarnaast heb je allerlei commissies waar je aan mee kunt doen. Ik zat bijvoorbeeld in de commissie voor het ASV tijdschrift. Super handig, want dat sluit aan bij mijn studie. Staat dus ook weer leuk op mijn CV. En last but not least:  je leert je nieuwe studentenstad ook beter kennen. Je weet de leukste kroegjes te vinden met de goedkoopste shotjes.

Zeg ik nu dat je bij een studentenvereniging moet gaan? Nee dat niet. Je kan ook vrienden maken, feestjes bezoeken en de stad leren kennen zonder een vereniging. Maar voor mij is het één van de beste keuzes die ik heb gemaakt. Ik heb een toffe vriendinnengroep, leuke dingen meegemaakt en mooie herinneringen. Je studententijd maak je maar één keer mee. Ik denk: maak er dan het meeste van!

Disclaimer: deze positieve ervaringen zijn van mijn tijd bij ASV Taste. Onderling verschillen studentenvereniging heel erg en ligt het ook aan de studentenstad. Wanneer jij je niet fijn voelt bij een vereniging moet je ook zeker niet jezelf gaan pushen. Je moet doen waar je jezelf prettig mee voelt. Dit is mijn persoonlijke ervaring.

Zit jij bij een studentenvereniging of ben je het totaal oneens met mij? Let me know!

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply
    Mariska
    26 augustus 2016 at 16:17

    Zou echt niks voor mij zijn, met zo’n ontgroening. Ik ben dan ook niet zo’n feestjesmens. Toch ga ik wel lid worden van de studentenvereniging die bij m’n opleiding hoort, die hebben ook handige studiedingetjes (van samenvattingen van de stof tot netwerkborrels) wat allemaal wel handig is.

    • Reply
      clairecodi
      26 augustus 2016 at 20:44

      Haha nee kan ik me voorstellen hoor! Studieverenigingen zijn ook heel tof. Helaas was die van mij niet heel actief dus dan was dit een uitkomst 🙂

  • Reply
    Jennifer
    26 augustus 2016 at 23:12

    Ik studeer zelf in Amsterdam en woon daar niet, dus ik heb niet echt de behoefte om bij een studentenvereniging te gaan. Toen ik voor een studie zocht was er wel een kans dat ik op kamers gaan, en ik was wel een beetje bang voor die ontgroening en zo haha. Naar mijn weten hebben wij ook geen studievereniging (denk dat iedereen dan lid moet worden wil het een beetje nuttig zijn) maar wel een kroeg in de school die dingen organiseert. Niet dat ik daar kom haha. Om heel eerlijk te zijn voel ik geen “band” met de meeste medestudenten. Heb ik verder geen problemen mee trouwens.

    • Reply
      clairecodi
      27 augustus 2016 at 21:35

      Haha kan ik me voorstellen! Volgens mij is het in Amsterdam en Groningen ook een stukje heftiger dan Enschede. Ik denk een studentenvereniging een leuke toevoeging is als je ook op kamers zit. Wel super leuk dat je school dingen organiseert. Jammer dat je geen band voelt, maar ik hoop wel dat je leuke studiegenootjes hebt waar je het goed mee kan vinden 🙂

      • Reply
        jan roelofs
        15 februari 2017 at 20:55

        Iedereen moet zelf zijn keuze maken. Ik ben nu midden vijftig en heb dertig jaar geleden de heftige jaren meegemaakt in Leiden. Zelf was ik geen lid. Maar in het studentenhuis waar ik op kamers woonde was een deel geclaimd door het corps (minerva). De bovenverdieping was een zwijnenstal. Dispuutje dit en dat die er huis hielden. . Dit waren de mensen die nu ons land besturen. Vreselijk. Sommige meisjes huilden letterlijk in de morgen uit op de benedenverdieping. Ik vroeg hen wel eens wat hen bezielde om lid te worden van zoiets. Meestal waren hun antwoorden vaag. Mijn familie of netwerken. Ik denk dat ze bang waren voor de stilte. Zich mee lieten slepen in iets waar ze uiteidelijk van zeiden Joh het was zo leuk. Was het dat ook? Ik denk van niet. Zelf had ik de indruk dat het een soort Jim Jones effect was. De heren die hen afzeken hadden de grootste lol. Het waren vooral jongens die normaal nooit aansluiting vonden. Stijf en dom. Uiteindelijk ben ik er letterlijk uitgewerkt door intimidatie. Weliswaar was ik bijna klaar met mijn studie maar toch vonden de dames en heren van het corps dat ik als laatste niet Minervaan eruit moest. Lang leve de rechtstaat. Je begrijpt dit heeft bij mij een eeuwige aversie veroorzaakt voor alles wat met een vereniging te maken heeft.

        Begrijp me niet verkeerd een vereniging kan best leuk zijn. Alleen waarom die belachelijke ontgroeningen.Om een band te scheppen. Ik denk dat mensen zich wat wijs maken. Of zichzelf willen bewijzen. Meer als flink drinken en in allerlei smeerlapperij gegooid te worden was het niet. Op het atheneum werden wij ontgroend. In de vijfde klas. Men noemde dat bezinning. Het kwam erop neer dat wie veel dronk ( dat kon ik als zestienjarige) en stomme dansjes uitvoerde ontgroend was. Ik heb een van de coryfeeen van de PDVA ( nu in het Europese parlement) ladderzat op de grond zien liggen. Kortom ik ben zo bevoordeeld dat geen enkel artikel hoe leuk het is om te ontgroenen bij mij een onderbuikgevoel oproept.

        Het probleem zijn de commissies die soms zelf niet weten wat ze doen (zie de NPO documentaire over ould leden van Vindicat te Groningen) . Als een of een klein groepje gaat domineren gaat het vaak mis. Als ik weleens iets post op het internet betreffende dit onderwerp krijg ik steevast te horen maar bij ons gebeurt zoiets niet. Tot de dag dat het wel gebeurt. Vereniging vind ik prima, ontgroeningen kweken geen enkele band. Alleen maar trauma’s. Neem van mij aan meer dan je denkt. Ik zit in het wereldje van hulpverlening en bij sommige mensen sluimert dit jaren door. Totdat ze uiteindelijk hun ervaring kwijt moeten.

        Tenslotte hoor ik van de Belgen dat ik generaliseer. Hun doop of schachtenverkoop is verschrikkelijk. Ik heb een keer zoiets mogen aanschouwen. Per toeval. De arme eerste jaars moesten meehuilen met de wolven. Wat is daar leuk aan. Door een afvalton te worden geduwd en stinkend je niet mogen douchen. Half naakt door de modder. Prachtig vond de ontgroeningscommissie dat. Ik generaliseer niet. De grens tussen smaak en smakeloos is soms smal. Zeer subjectief en daar schuilt het grootste gevaar. Lees het boek lord of the flies waar een groepje gestrande schoolkinderen hun eigen regels maakt en de rede plaats gaat maken voor een groepsgeest. Ik zeg niet dat een studentenvereniging leiden kan tot killing fields . Alleen ontgroeningen zijn dom en doelloos. Zelfs op vrijwillige basis

  • Reply
    Nanique
    27 augustus 2016 at 10:28

    Jaaa lang leven taste! Leuk artikel, liefs xxx

    • Reply
      clairecodi
      27 augustus 2016 at 21:36

      Wat super leuk dat je mijn blog bezoekt 🙂 Dankjewel voor je lieve reactie.

  • Reply
    jan roelofs
    15 februari 2017 at 20:54

    Iedereen moet zelf zijn keuze maken. Ik ben nu midden vijftig en heb dertig jaar geleden de heftige jaren meegemaakt in Leiden. Zelf was ik geen lid. Maar in het studentenhuis waar ik op kamers woonde was een deel geclaimd door het corps (minerva). De bovenverdieping was een zwijnenstal. Dispuutje dit en dat die er huis hielden. . Dit waren de mensen die nu ons land besturen. Vreselijk. Sommige meisjes huilden letterlijk in de morgen uit op de benedenverdieping. Ik vroeg hen wel eens wat hen bezielde om lid te worden van zoiets. Meestal waren hun antwoorden vaag. Mijn familie of netwerken. Ik denk dat ze bang waren voor de stilte. Zich mee lieten slepen in iets waar ze uiteidelijk van zeiden Joh het was zo leuk. Was het dat ook? Ik denk van niet. Zelf had ik de indruk dat het een soort Jim Jones effect was. De heren die hen afzeken hadden de grootste lol. Het waren vooral jongens die normaal nooit aansluiting vonden. Stijf en dom. Uiteindelijk ben ik er letterlijk uitgewerkt door intimidatie. Weliswaar was ik bijna klaar met mijn studie maar toch vonden de dames en heren van het corps dat ik als laatste niet Minervaan eruit moest. Lang leve de rechtstaat. Je begrijpt dit heeft bij mij een eeuwige aversie veroorzaakt voor alles wat met een vereniging te maken heeft.

    Begrijp me niet verkeerd een vereniging kan best leuk zijn. Alleen waarom die belachelijke ontgroeningen.Om een band te scheppen. Ik denk dat mensen zich wat wijs maken. Of zichzelf willen bewijzen. Meer als flink drinken en in allerlei smeerlapperij gegooid te worden was het niet. Op het atheneum werden wij ontgroend. In de vijfde klas. Men noemde dat bezinning. Het kwam erop neer dat wie veel dronk ( dat kon ik als zestienjarige) en stomme dansjes uitvoerde ontgroend was. Ik heb een van de coryfeeen van de PDVA ( nu in het Europese parlement) ladderzat op de grond zien liggen. Kortom ik ben zo bevoordeeld dat geen enkel artikel hoe leuk het is om te ontgroenen bij mij een onderbuikgevoel oproept.

    Het probleem zijn de commissies die soms zelf niet weten wat ze doen (zie de NPO documentaire over ould leden van Vindicat te Groningen) . Als een of een klein groepje gaat domineren gaat het vaak mis. Als ik weleens iets post op het internet betreffende dit onderwerp krijg ik steevast te horen maar bij ons gebeurt zoiets niet. Tot de dag dat het wel gebeurt. Vereniging vind ik prima, ontgroeningen kweken geen enkele band. Alleen maar trauma’s. Neem van mij aan meer dan je denkt. Ik zit in het wereldje van hulpverlening en bij sommige mensen sluimert dit jaren door. Totdat ze uiteindelijk hun ervaring kwijt moeten.

    Tenslotte hoor ik van de Belgen dat ik generaliseer. Hun doop of schachtenverkoop is verschrikkelijk. Ik heb een keer zoiets mogen aanschouwen. Per toeval. De arme eerste jaars moesten meehuilen met de wolven. Wat is daar leuk aan. Door een afvalton te worden geduwd en stinkend je niet mogen douchen. Half naakt door de modder. Prachtig vond de ontgroeningscommissie dat. Ik generaliseer niet. De grens tussen smaak en smakeloos is soms smal. Zeer subjectief en daar schuilt het grootste gevaar. Lees het boek lord of the flies waar een groepje gestrande schoolkinderen hun eigen regels maakt en de rede plaats gaat maken voor een groepsgeest. Ik zeg niet dat een studentenvereniging leiden kan tot killing fields . Alleen ontgroeningen zijn dom en doelloos. Zelfs op vrijwillige basis

  • Leave a Reply