65 In Hersenspinsels

Cheaten als vegetariër of veganist | Wat doe je dan?

cheaten als vegetariër of veganist

Een vegetariër eet geen vlees of vis en een veganist geen dierlijke producten. Maar wat als je een keertje cheat? En doe ik aan cheaten?

Eigenlijk weet ik niet of het slim is om hier een artikel over te schrijven. Het is een onderwerp dat (begrijpelijk) gevoelig ligt. Voordat je misschien boos wordt of het met me oneens bent, hoop ik dat je het hele artikel leest. Je mening hierover uiten mag natuurlijk bij de reacties. Probeer het in ieder geval netjes te houden 😉

Vegetarisme of veganisme is een kwestie van alles of niets. Een vegetariër eet geen producten van gedode dieren. Dus geen vlees, vis en ook geen producten zoals gelatine en kaas met stremsel. Een veganist gaat een stapje verder. Hij of zij eet helemaal geen dierlijke producten, dus ook geen zuivel of eieren. Daarnaast gebruikt een vegan ook geen dierlijke producten zoals leer of wol. Als je het zo leest is het best wel zwart-wit. Eet je geen dieren? Dan ben je een vegetariër. Eet of gebruik je geen dierlijke producten? Dan ben je een veganist.

Wat als je nou een keer cheat? Cheaten is hiervoor misschien niet het goede woord. Cheaten betekent namelijk bedriegen of valsspelen. Uiteindelijk eet je vegetarisch of veganistisch voor jezelf. De enige die je bedriegt ben je dus zelf. Maar stel dat je nou wel een keer vis of vlees eet, is dat erg? Misschien ben je uiteten en bezwijk je onder sociale druk of is er geen vega optie. Misschien heb je zin in vis omdat je het al jaren niet hebt gehad. Of ben je benieuwd hoe het smaakt. Je kiest er bewust voor om vis of vlees te eten. Is dat erg?

Heb ik ooit gecheat?

Ik eet vegetarisch sinds februari 2015. Dat betekent dat ik iets langer dan twee jaar geen vlees, vis, gelatine of dierlijk stremsel eet. Heb ik in die twee jaar weleens vis of vlees gegeten? Ik kan natuurlijk doen alsof ik de perfecte vegetariër ben. Alsof ik sinds mijn vega journey helemaal perfect vegetarisch heb gegeten. Maar zoals jullie waarschijnlijk wel weten ben ik niet perfect. En ik ga hier ook niet prediken alsof ik dat wel ben. Dus ja: ik heb weleens ‘gecheat’.

In die situaties was ik bijvoorbeeld uiteten met vrienden of familie en wilde ik niet moeilijk doen. Ik was de enige vegetariër en ik stond niet stevig in mijn schoenen. Op dat moment was ik niet zelfverzekerd en durfde ik mijn mond niet open te trekken. Ik schaamde me omdat ik vegetariër was. Ik at dus met de rest mee. Tijdens en achteraf voelde ik me naar. Ik baalde dat ik was bezweken aan de groepsdruk. Ik kon dan heel boos op mijzelf worden dat ik het niet vol had gehouden. Dan huilde ik weleens achteraf want ‘zie je wel, vegetarisch eten is te moeilijk en ik kan het niet’. Ik voelde me vooral enorm schuldig naar de dieren. Want ik wist hoe het eraan toeging in de slachthuizen en daar wilde ik juist niet aan meedoen.

cheaten als vegetariër of veganist

Wat moet je doen na het cheaten als vegetariër of veganist

Als je hebt gecheat kan je twee dingen doen:

  • Opgeven
  • Leren van je fout en doorgaan

Op het moment dat ik had ‘gecheat’ kon ik de keuze maken om te stoppen met vegetarisch eten. Ik kon beamen dat vegetarisch eten op dat moment te moeilijk was. Dan had ik de keuze kunnen maken om weer vlees, vis of andere dierlijke producten te eten. Dan had ik geen blog, geen leuke vega(n) vrienden of nieuwe gerechten leren kennen. Ik had dan nooit geweten wat voor voordelen vegetarisch eten had. Dat het gezond is, dat het leuk is en dat je er veel van leert.

Gelukkig ben ik niet gestopt met vegetarisch eten. Ja, het is balen als je een keer dierlijke producten hebt gegeten terwijl je er bewust voor kiest om vega(n) te leven. Maar om nou door een misstap (of misschien meerdere) weer fulltime dierlijke producten te eten? Ik weet niet hoor, maar van fouten hoor je volgens mij te leren? Zo kan je er een les uithalen. Misschien moet je een vega restaurant uitkiezen, je meer inlezen om zelfverzekerd te worden of op zoek gaan naar een geweldige vleesvervanger. Is het niet stommer om helemaal te stoppen dan te accepteren dat je een keer de mist in bent gegaan?

Is het wel alles of niets

Voordat je denkt dat ik het niet eens ben met de labels vegetarisch of veganistisch, dat ben ik wel. Wanneer je jezelf dat label opplakt dan neem je die definitie aan. Maar je hoeft jezelf niet dat label op te plakken. Als dat label niet bij je past, kan je een andere uitkiezen. Daarom heb je honderd verschillende benamingen zoals flexitarier, vegetarier, flexanist,  veganist enzovoort. Of nog leuker: je plakt jezelf helemaal geen label op. Het is niet nodig om jezelf een veganist/vegetariër/flexanist te noemen als je er niet klaar voor bent of geen behoefte aan hebt. Vega(n) eten doe je voor jezelf.

Doe het voor jezelf

Wat ik met dit artikel wil zeggen is dat je je niet schuldig hoeft te voelen als je vegetarisch of veganistisch eten moeilijk vind. Als je je hele leven bent gewend om dierlijke producten te eten, dan is het lastig om te stoppen. Je hoeft niet van jezelf te eisen dat je het dan perfect gaat doen. Leg de lat niet zo hoog dat je niet eens durft te beginnen. Je best doen is goed genoeg. Misschien eet je een dag in de week vega omdat meer niet lukt. Dat is een enorme stap. Je maakt een verschil met alle kleine beetjes die je doet. Blijf jezelf ontwikkelen, blijf stapjes zetten maar blijf ook bij jezelf. Dat anderen veganistisch eten, alleen fairtrade producten kopen of volledig zero waste leven is leuk. Maar het is op dit moment niet jou. Dus stop asjeblieft niet als je een keer de mist in gaat. Mij is het ook weleens gebeurd en ik denk anderen ook wel. En dat is oke, want je leeft voor jezelf. Niet voor een ander. Je best doen is goed genoeg.

Heb jij weleens struggles gehad als vega of veganist? Of vind je het makkelijk om vlees/vis te laten staan? Let me know!

Geen zorgen, de burger is vega! 😉

You Might Also Like

65 Comments

  • Reply
    Romy
    29 mei 2017 at 07:23

    Wauw, goed artikel en heel goed dat je dit aansnijdt! Ik denk dat het voor veel vegetariërs wel herkenbaar is. Het enige wat ik doe aan cheaten, is dat ik soms kaas met dierlijk stremsel heet. Mijn moeder wil helaas geen andere kaas kopen en daar voel ik me soms best stom over. Verder heb ik in de afgelopen 7 jaar één keer een quiche met ham gekregen, terwijl ik dacht vegetarische quiche te hebben besteld. Ik voelde me inderdaad zo stom en schuldig, terwijl ik er eigenlijk niets aan kon doen. Je woorden zijn helemaal raak: doe het voor jezelf en leer van je fouten. Dat is het belangrijkste.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:10

      Dankjewel lieve Romy! Ik vond het heel spannend om dit artikel online te zetten haha. Ik kan me voorstellen dat je soms kaas eet met dierlijk stremsel. Ik moet zeggen dat ik in mijn eerste maanden als vegetariër niet eens wist dat kaas niet geheel vega was. Ik ging er altijd vanuit dat dat vegetarisch is. Ohhh ja dat is zo irritant als er stiekem iets dierlijks in zit. Als je er zelf voor kiest dan weet je het tenminste. Ik heb weleens gehad dat Joey pasta carbonara maakte (uit een potje) maar daar zat ook ham in, maar dat wisten we niet van tevoren. Ik vond het toevallig al niet lekker dus nam maar één of twee happen, maar achteraf voelde ik me alsnog zo naar. Maar ja daar leer je ook weer van (: Er is gelukkig geen vega(n) politie!

  • Reply
    Susan
    29 mei 2017 at 07:43

    Goed artikel Claire! <3 Juist hartstikke goed dat je zulke onderwerpen aansnijdt: ik kan me namelijk voorstellen dat meerderen hier last van hebben.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:11

      Dankjewel lieve Susan voor het compliment! Zo gek, onder vegetariërs en veganisten is er een soort strijd over wie het meest vega(n) is, terwijl we allemaal ons best blijven doen. Dat is stiekem ook wel een beetje de reden dat ik dit artikel heb geschreven. Het zou zo jammer zijn als iemand misschien wilt minderen met vlees maar bang is voor de reacties voor ‘politie vega(n)’s”

  • Reply
    Mariëlle
    29 mei 2017 at 08:03

    Goed artikel 😉 Ik vind zeker ook dat foutjes maken geen probleem is, zeker als je bv. niet weet van stremsel in kaas. Maar als ik het weet, dan eet ik het ook niet. Ik ben dan ook een echte vegetariër en geen flexitariër. Uiteraard zijn die labels niet per se nodig, maar ik zou echt geen hapje meer willen. Nu ik nog thuis woon, zou ik mezelf flexanist moeten noemen. Het avondeten is namelijk niet altijd vegan helaas 🙁 Maar over een paar weken eet ik niks dierlijks meer, yay 😀 Maar goed, het begint altijd bij bewustzijn (dus als je al minder eet is het al top) en fouten maken is menselijk!

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:18

      Dankjewel Mariëlle, zo leuk om te horen! Ik vond het zo spannend om dit artikel online te zetten. Ik denk ook dat als je het eenmaal weet, het lastiger is om het alsnog te eten. Ik wist bijvoorbeeld in de eerste maanden niet dat Worchestersaus niet vegetarisch was. Tja, dan vind ik ook niet dat ik te streng voor mezelf kan zijn. Wat fijn dat je straks op jezelf woont en dan eindelijk kan eten hoe je zelf wilt. Ik kan me voorstellen dat dat een enorme opluchtig is. Fouten maken is inderdaad menselijk. Ik zie het altijd als een soort reis zonder vaste eindbestemming 😉

  • Reply
    Ayla
    29 mei 2017 at 08:45

    Wat leuk dat je hierover schrijft! Ik ben sinds een tijdje ‘practical vegan’, misschien zou jij dat flexanist noemen? Ik probeer zoveel mogelijk vegan te eten, maar soms cheat ik enorm. Vooral omdat mijn vriend zo’n echt oermens is die het liefst hompen vlees boven een vuur roostert, dan vind ik het wel echt moeilijk om voor mezelf iets anders te maken. Gelukkig is hij inmiddels over zijn afkeer voor tofu heen en zei hij laatst zelfs ‘die vegaballetjes die jij hebt zijn zo lekker, neem die ook maar mee voor mij de volgende keer!’ Hoera! Verder eet ik sinds kort wel weer eieren, aangezien die namelijk uit de eigen tuin komen en ik heel goed voor mijn kippen zorg heb ik daar geen problemen mee. Als mijn salaris er is, dan koop ik ook weer een pakket van koopeenkoe of koopeenkip, dan kan ik soms meedoen met de oerdriften van mijn vriend, maar is het schuldgevoel een stuk minder!

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:21

      Dankjewel lieve Ayla. Dit artikel heeft zolang in mijn concepten gestaan omdat ik niet wist hoe erop gereageerd zou worden. Cheaten is toch nog een beetje een taboe. Wat goed dat je zoveel mogelijk vegan eet en dat je vriend mee wilt doen. Ik moet zeggen dat het ook lastiger is als je samenwoont of een gezin hebt. Mijn vriend eet heeeel af en toe vlees en kookt altijd vega. Daar ben ik echt enorm blij mee want het lijkt me lastig om voor twee personen te koken. Kook jij ook in aparte pannen?

  • Reply
    Marloes
    29 mei 2017 at 09:19

    Wat goed dat je hierover schrijft! Ik ben al bijna 13 jaar vegetariër en het enige wat ik ‘cheat’ is kaas. Ik let er wel op om zonder dierlijk stremsel te kopen, maar dat lukt niet altijd. Of als ik uit eten ga, dan maak ik me er ook niet zo druk om. Ik wil ook gewoon kunnen genieten van wat ik eet. Jammer dat sommige mensen er altijd een oordeel over hebben, ik (en mijn mede vega(n)s doen ons best, denk ik dan altijd. Ik ga die discussie ook niet meer aan, dat heb ik inmiddels wel geleerd, haha. Of de ‘wel of geen leer dragen’ discussie. Toen ik nog op de middelbare school zat, heb ik dat een jaar lang niet gedaan. Ik heb toen het hele jaar op mijn all stars gelopen (ook met sneeuw :p). Mijn voeten hebben daar behoorlijk onder geleden. Dus ik draag wel leren schoenen. En ik ga ook gerust naar de slager om vlees te halen voor mijn vriend, omdat ik liever heb dat hij daar vlees van eet, dan de kiloknallers.
    Doe wat je zelf vindt wat goed is. Maar opmerkingen en oordelen zullen er helaas altijd zijn. Gelukkig maak ik me daar tegenwoordig niet meer druk om, maar ik herken nog wel de onzekerheid van beginnend vega zijn.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:24

      Wat leuk om te lezen Marloes! Ik vind het ook jammer dat andere mensen elkaar bekritiseren terwijl we volgens mij allemaal ons best doen om zo diervriendelijk mogelijk te leven. Vooral omdat mensen elkaar liever afkraken dan advies bieden. Maar zo te horen ben je al super goed bezig! Ik moet eerlijk zeggen dat ik bijna nooit kaas eet maar als ik het eet let ik ook niet vaak op stremsel. Ik draag zelf trouwens altijd nep leren schoenen, die zijn wel wat minder duurzaam (Als in je kan er minder lang meedoen) maar een stuk warmer dan alls stars! Als je trouwens opzoek bent naar vegan fair fashion dan is de blog http://whensarasmiles.nl/ misschien wel leuk om te lezen. Zij schrijft over fair fashion maar vaak ook vegan. Maar als je je fijn voelt bij leren schoenen dan is dat ofcourse ook geen probleem, gewoon een tip 🙂

      • Reply
        Marloes
        31 mei 2017 at 09:57

        Ooh thanks! Wat een fijne blog 🙂

  • Reply
    Linda - Zaailingen
    29 mei 2017 at 09:27

    Joepie, Claire! Je bent net een echt mens! 😉

    Zeker als je net van eetpatroon verandert kún je volgens mij helemaal niet zonder ‘cheaten’. Ik zou het niet eens cheaten willen noemen, want je bent inderdaad gewoon nog lerende. Vlees herken je natuurlijk (bijna) altijd wel, maar voor al die dierlijke ingrediënten moet je haast eerst een studie volgen!

    Begin dit jaar ben ik volledig gestopt met het eten van vlees en vis, in de eerste plaats uit milieuoverwegingen. Eerst leek 80-90% vega me ideaal, zodat ik af en toe opzettelijk kon cheaten, maar ik vond het lastig dat ik bij elke gelegenheid weer een afweging moest maken of dat dan een cheatmoment was en of ik dan ook echt zin had in vlees. Uiteindelijk vond ik het dus fijner om juist helemaal niet meer te cheaten.

    Dat labeltje vegetariër gebruik ik liever niet. Ik zeg gewoon dat ik geen vlees en vis meer eet. Gelatine en stremsel let ik niet op, want dat vind ik (nog) teveel gedoe en met het skippen van vlees heb ik by far(!) het grootste (milieu)effect al bereikt. Qua milieu zou kaas de volgende stap zijn, maar voorlopig wil ik echt nog niet zonder. Sojayoghurt in plaats van gewone yoghurt vind ik helemaal geen probleem, dus dat doe ik dan ook.

    Door die vegans denk ik soms ook dat ik verder zou moeten gaan, maar eigenlijk is het voorlopig wel goed zo. Ik wil het mezelf niet extreem moeilijk maken om drie korrels melkpoeder te ontwijken, maar door jouw vegan challenge ben ik nu wel heel bewust van hoe bizar veel dierlijke producten we eigenlijk hebben en dat bewustzijn neem ik sowieso mee 🙂

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:30

      Hahaha ja ben bijna een mens 😉 Cheaten is ook eigenlijk een beetje het verkeerde woord (en misschien een beetje clickbait 😉 ) maar het gaat erom dat je je een bewuste keuze maakt om van je dieet/levensstijl af te wijken. En dat dat oké is omdat je het voor jezelf doet en niet voor een ander. Het spotten van dierlijke ingrediënten is soms inderdaad erg lastig. Ik wist pas na een halfjaar dat er vissaus zat in Worchestersaus en dat kaas niet geheel vega is. Wat goed van je dat je gestopt bent met het eten van vlees en vis. Ik kan me voorstellen dat je het labeltje vegetariër niet op jezelf plakt, dat is ook eigenlijk nergens voor nodig 😉 En zo te horen doe je al mega goed je best! Het belangrijkste is dat jij je er prettig bij voelt maar ook dat je jezelf af en toe blijft uitdagen 🙂 Leuk trouwens om te horen dat mijn vegan challenge zo’n effect had haha. Ik merk ook dat ik steeds meer plantaardig eet!

      • Reply
        clairecodi
        30 mei 2017 at 17:30

        Wauw die 3 knipogen zijn wel heel erg enthousiast, oeps haha.

        • Reply
          Linda - Zaailingen
          30 mei 2017 at 20:00

          Haha ja, als je zo zit te flirten met me dan klik ik zo weer op die clickbait-artikelen van je 😛
          Kijk nou wat je losmaakt bij iedereen! Die drie hypothetische vegans (ik ken ze niet) die van de ene op de andere dag easy peasy vegan and loving it waren, zijn echt zwaar in de minderheid. Normale mensen hebben struggles, twijfels, moeten hun grenzen zoeken door er soms overheen te gaan en dan weer te ‘falen’. Net als jij en ik 🙂
          Als je het maar uit je hoofd haalt om dit soort verhalen niet te delen uit angst voor reacties! Alleen maar liefde krijg je 🙂

  • Reply
    Tessa
    29 mei 2017 at 10:15

    Wat goed dat je hierover schrijft! Ik denk dat iedere vegetariër of veganist hier wel eens tegenaan loopt en daarna het vooral zichzelf heel erg moeilijk maakt. Ik weet dat ik me heel erg rot voel als ik mijn eigen ‘voornemens’ niet naleef en ik voel ook echt geen behoefte meer aan vlees of vis, teveel ellende gehoord/gezien om hier uberhaupt nog op een normale manier naar te kijken. Maar ik vond al dat ik zondigde toen ik bij mijn favoriete Indiase restaurant mijn naan doopte in de curry van het vleesgerecht van mijn man. Ik kon de verleiding echt niet weerstaan omdat het één van mijn favoriete gerechten was. Ik hoefde het vlees niet, maar die curry joh! Ik besloot me daar helemaal niet schuldig over te voelen, ik heb tenslotte zelf deze keuzes gemaakt en het is dan ook aan mij om deze in te vullen zoals ik dat wil.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:33

      Dankjewel Tessa, ik vind dit zo fijn om te horen want het is toch wel een taboe onder vega(n)s. Het is inderdaad het gevoel alsof je jezelf bedriegt en niet zozeer iemand anders. Toen ik aan het begin van mijn vega tijd een keertje vis at voelde ik me daarna ook altijd schuldig en dacht ik achteraf: is dit het nou? Ik vond het het nooit echt waard om voor te cheaten zeg maar. En daarom doe ik het niet meer, omdat het gevoel achteraf de smaak voor mij totaal niet waard is 😉 Maar dat is voor iedereen natuurlijk anders. Ik denk dat het belangrijkste is dat je je bewust bent van de keuzes die je maakt en dat je je daar prettig bij voelt.

  • Reply
    Loes
    29 mei 2017 at 10:27

    Goed en knap dat je hier een artikel over schrijft! Ik vind dat een keer ‘cheaten’ best moet kunnen, maar het ligt vooral aan je persoonlijke overweging. Ik ben trouwens aan het minderen met vlees eten, dus vind het heel interessant hierover te lezen!

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:34

      Dankjewel lieve Loes voor je reactie! Wat leuk dat je bezig bent met het minderen van vlees. Ik hoop dat mijn blog je een beetje kan helpen. Als je vragen hebt, let me know! 😀

  • Reply
    Plantaardiger
    29 mei 2017 at 11:41

    Mooi geschreven! Helemaal niet twijfelen om dit soort dingen te schrijven! Ik eet geen vlees meer, ik ga er steeds meer afschuw voor krijgen en kan dit ook niet meer. Maar kaas en ei, dat is nog wel een dingetje soms alles komt. Vanzelf. 🌻🌺💮

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:35

      Dankjewel lieve Natascha! Ik kan me goed voorstellen dat je geen vlees meer kan eten. Ik kan nu ook geen vis of vlees meer eten zonder het dier voor me te zien. Maar aan het begin vond ik het soms zo lastig. Vooral als je niet veel mede vega(n)’s om je heen hebt kan het soms een uitdaging zijn. Maar hé, nu ben ik al bijna helemaal vegan dus misschien is het ook wel nodig om mijn eigen weg erin te vinden 😀

  • Reply
    Barbie
    29 mei 2017 at 12:07

    Interessant artikel! Ik eet al bijna 10 jaar geen vlees (wel vis, lekker hypocriet haha). Persoonlijk eet ik geen vlees omdat het zo slecht is voor het milieu. Ik denk overigens niet dat het perse alles of niets moet zijn, ik denk eerder dat je het andersom moet zien; elke burger die je laat liggen is weer een stapje in de goede richting. Heel af en toe heb ik ineens zin in een kroket en soms geef ik daar ook gewoon lekker aan toe. Het is je eigen keus om geen of minder vlees te eten dus je kan er ook zelf voor kiezen om eens in de zoveel tijd wel vlees te eten.

    Bij mij weet inmiddels iedereen om me heen wel dat ik geen vlees eet, maar als er dan toch ineens ergens spekjes doorheen zitten oid doe ik daar ook niet moeilijk over. Ik probeer er een beetje omheen te eten maar je hoeft je echt niet slecht/zwak te voelen als je wat vlees eet.

    Als je heel lang echt geen vlees hebt gegeten, zou ik wel even uitkijken met ineens een hele biefstuk wegwerken het zou kunnen dat je lichaam dat niet meer zo goed kan verteren…

    Succes met je vega journey en wees niet te streng voor jezelf!

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:37

      Thanks Barbie voor je lieve uitgebreide reactie! Ik vind je niet hypocriet hoor, dat mag je helemaal zelf weten. Ik vind jouw visie op het laten staan van vlees heel inspirerend. Het is inderdaad net waar je jezelf fijn bij voelt. Ik heb zelf sinds ik vega ben geen vlees meer gegeten, alleen aan het begin weleens vis. Ik denk inderdaad niet dat dat heel lekker verteert na twee jaar haha.

  • Reply
    Melanie
    29 mei 2017 at 12:29

    Ik ben mijn hele leven al Vegetarisch en zelfs vaganist geweest. Ik wilde vanaf mijn baby jaren al geen vlees. Met 8 jaar ben ik volledig vegetarisch geworden. Op een gegeven moment over gegaan naar veganisme. Dit verliep gewoon zo. Vis, Melk lust ik ook niet en eieren vond ik ook maar niks. Wel ben ik altijd leren schoenen blijven dragen. Ik ben dit “dieet” gaan volgen omdat ik niet van dierlijke producten hou. Niet vanwegen andere redenen. Tijdens mijn 1ste zwangerschap kreeg ik behoefte aan vlees. Zins dien eet ik zo nu en dan vlees. Ik zoe het niet als cheaten. Ik eet wat ik wil, waar ik me goed bij voel. Wel ben ik me bewust van de voedsel industrie en wat zich daar afspeelt. Ook geef ik dat aan mijn kinderen mee. Aan hun waar zij later voor kiezen.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:40

      Dankjewel voor je reactie Melanie! Wat leuk om te lezen hoe jouw ‘groene reis’ eruit heeft gezien. Grappig ook dat je helemaal niet houdt van dierlijke producten. Het klinkt alsof je nu een levensstijl hebt gevonden waar je je prettig bij voelt 🙂

  • Reply
    Marieke | Bluebell Forest
    29 mei 2017 at 12:39

    Dankjewel lieve Claire dat je dit artikel toch online hebt gezet! Ik vind het zo ontzettend goed dat je dit onderwerp aansnijdt namelijk. Het belangrijkste is inderdaad dat je doet wat je zelf wilt, ongeacht wat alle andere groene guru’s verwachten. En als dit betekend dat je zo nu en dan ‘cheat’ dan mag dat! En is dit, wat mij betreft, alles behalve een ‘fout’ maken. Het laat zien dat je goed hebt nagedacht over dit besluit en hoe je dit kunt laten werken voor jou als individu, blijkbaar betekent dit dat je zo nu en dan nog wat vlees wilt eten. (je is in dit betoog trouwens niet jij, Claire, maar je in het algemeen)

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:42

      Dankjewel lieve Marieke voor je reactie! Ik zat met trillende handjes achter de laptop haha. Wat heb je het mooi verwoord! Ik vind het inderdaad belangrijk dat je je prettig voelt bij je eigen keuze, maar tegelijkertijd vind ik het ook belangrijk om jezelf te blijven uitdagen. Zo at ik al twee jaar vega en dat ging me zo makkelijk af dat ik het wel interessant vond om mezelf weer uit te dagen. En ik denk ook dat dat het juist leuk maakt. Verschillende dingen proberen en experimenteren, maar wel altijd bewust blijven van waar iets vandaan komt 🙂

  • Reply
    Brigitte
    29 mei 2017 at 13:00

    Goed blogje weer. Eigenlijk is het ook van de gekke, al die regels en etiketten die we ons zelf opplakken. Ik eet geen vlees en drink geen melk. Zo benoem ik dat ook. Vis gaat er af en toe in bij mij en ook boter, kaas en eieren. Op stremsel let ik al helemaal niet. Ik denk maar zo: bewustworden is al heel belangrijk en verder alle beetjes helpen. Kon heel de wereld af en toe maar eens gewoon op zichzelf letten ipv altijd maar een mening over alles iedereen te moeten hebben.

    Overigens zou het volgens mijn acupuncturist beter zijn voor mij als ik af en toe een stukje rood vlees zou nuttigen 😱. Dat lukt me dan weer niet.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:43

      Dankjewel lieve Brigitte voor je reactie! Ik vind dit zo leuk om te lezen! Die etiketten zijn inderdaad een beetje van de gekke, dat we dat onszelf aandoen he haha. Zo te horen eet je bewust en waar je je goed bij voelt. Ik kan me voorstellen dat je je niet prettig voelt bij een stukje rood vlees. Is dat vanwege een vitaminetekort of heeft het een andere reden? 🙂

      • Reply
        Brigitte
        30 mei 2017 at 18:12

        Hoi. Nou ja niet in als vitaminetekort in de zin van de westerse geneeskunde, maar volgens de traditioneel Chinese geneeskunde zou het voor mijn leverenergie (geloof ik) en systeem gewoon beter zijn het af en toe wel te doen. Ergens geloof ik het ook nog wel…ik denk stiekem toch dat het eigenlijk het allergezondst is om gewoon alles met mate te eten. Maar ik doe het toch lekker niet.

  • Reply
    Sofie
    29 mei 2017 at 13:01

    Fantastisch dat je hier een bericht over schrijf! Na 2 jaar vegan te zijn ben ik ook wel al eens de mist in gegaan, zeker op het begin wanneer het nog allemaal aanpassen is 🙂 Maar het is inderdaad niet iets om te hard over in te zitten, gewoon verder doen en niet piekeren over wat er gebeurd is, lijkt mij ook het beste wat je kan doen! Zolang je weet waar je voor staat en wat je wilt is het zeker niet erg. Geweldig blog!! xx Sofie

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:45

      Dankjewel Sofie voor je mooie en lieve reactie! In het begin is het inderdaad een hele verandering en vind ik het ook niet gek als je de mist ingaat. Zo wist ik niet dat kaas dierlijk stremsel bevatte maar wist ik ook niet dat sommige broden niet veganistisch waren. Het is altijd even uitzoeken hoe en wat. Ik vind het inderdaad belangrijk om je eigen weg erin te vinden, maar wel bewust te zijn van je eetpatroon en waar het vandaan komt.

  • Reply
    MC Kleuver
    29 mei 2017 at 13:22

    Je bent een topper dat je je zo inzet. En ja, groepsdruk. Dat is toch wel één van de ergste drukken die je kunt hebben.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:46

      Dankjewel MC Kleuver, wat leuk om te horen! Groepsdruk is inderdaad erg vervelend, uiteindelijk doe je het toch voor jezelf 🙂

  • Reply
    Cynthia
    29 mei 2017 at 13:53

    Ik ben geen vegetariër of veganist. Ik kan er dus niet over meepraten. Maar het lijkt me inderdaad dat je het doet uit eigen overwegingen met de beste bedoelingen. En als je eens zwicht. Ach je bent mens. En van misstappen leer je. Heel knap in elk geval, voor degenen die dat kunnen.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:47

      Super leuk en lief Cynthia dat je op dit artikel reageert ondanks dat je geen vega(n) bent. Dat vind ik echt zo tof aan je! Je doet het inderdaad vanwege je eigen overwegingen en met een groot hart. Je kan niet meer doen dan je best <3

  • Reply
    Maaike
    29 mei 2017 at 15:48

    Ik vind het goed dat je hier toch over hebt geschreven hoor! Als vegetariër heb ik nooit vlees gegeten (afgezien van de tweede dag of zo, toen mijn moeder tonijn in het eten deed en ik daar eigenlijk wel zin in had), maar als veganist cheat ik wel heeel af en toe (als in: alle keren in 1,5 jaar zijn denk ik op 2 handen te tellen). Op vakantie heb ik inderdaad ook niet 100% vegan gegeten, gewoon omdat dat niet echt mogelijk was. Ik vind niet dat daar iets mis mee is, maar ik probeer wel om mezelf zoveel mogelijk tegen te houden, omdat het in mijn hoofd dus wel alles of niets is en ik best wel snel laks word als ik niet een beetje streng ben, haha.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:50

      Ahh dankjewel lieve Maaike voor je reactie. Ik vond het ZO spannend om dit artikel online te zetten. Ik was nogal bang haha. Ik kan me voorstellen dat als het niet anders kan, dat je dan minder strikt bent. En dat is ook helemaal niet erg toch? Je doet het uiteindelijk voor jezelf en vanuit je eigen overwegingen. Ik herken wel wat je zegt qua streng zijn voor jezelf. Maar ik vind het ook belangrijk om door te gaan met vega(n) eten omdat dat is waar ik voorsta en in geloof dat goed is 🙂

  • Reply
    Aneta
    29 mei 2017 at 16:50

    Meissie je bent een topper. Jij stelt je open voor wie je bent en wat je doet. Dat vind ik heel mooi aan jou. Zelf houd ik van een stukje vlees maar eet niet elke dag vlees omdat ik dat niet nodig vind.

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:51

      Dankjewel lieve Aneta! Ik vind het zo bijzonder dat je dat tegen me zegt <3 🙂 Wat goed dat je niet dagelijks vlees eet, ik vind dat heel knap! Ga zo door 😀

  • Reply
    Charel
    29 mei 2017 at 20:45

    Heel mooi geschreven! Je bent zo open en eerlijk, dat vind ik mooi! Goed omschreven en helemaal waar!

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:51

      Dankjewel lieve Charel voor je mooie reactie <3 😀

  • Reply
    Sanne
    29 mei 2017 at 23:16

    Ahhhhhhw Claire, zo super naar dat je dan mee ging met het eten en je uiteindelijk zo rot voelde daarbij! Bah.. in het begin is het soms ook gewoon zo lastig! Toen ik in die tijd zat tussen vegetariër en veganist was het soms ook lastig. Ik was overdag vegan maar met avondeten niet, want dan at ik samen met Luc en ik zat gewoon nog in die overgang (ook niet helemaal bewust, ik had niet als doel vegan te gaan eten want dan had ik dat wel gelijk gedaan, ik deed ’t gewoon zo) maar op een gegeven moment trok ik het gewoon niet meer en toen was het ook echt helemaal klaar! Maar goed, ik ben ook niet trouw gebleven aan mezelf want in deze bijna drie jaar als vegan heb ik ook een tijd vega gegeten, omdat het niet lekker liep tussen Luc en mij (misschien heb je dat ook wel gelezen op m’n blog) en met pijn en moeite at ik toen vegetarisch. Maar dat trok ik natuurlijk op een gegeven moment ook echt niet meer! Want voor een ander je eetpatroon veranderen, dat is zo moeilijk. En toen heb ik ook nooit meer iets gegeten omdat een ander dat wilde, of wat ik zelf niet wilde. Ik moet wel zeggen, ik let niet altijd op e-nummers (behalve bv karmijn), maar ik eet ook bijna niks waar e-nummers in zitten. Ik zou het ook geen cheaten willen noemen (wat je zelf ook schrijft) want het is niet iets wat ik moeilijk vind om te doen, ik zou het juist vet moeilijk vinden wel zuivel of ei of vlees te moeten eten haha, dan zou ik diep ongelukkig zijn! Cheaten is meer een zak chips eten ’s avonds ofzo, haha. Of koekjes. Of chocolademelk drinken. Of alle drie. En ik ben gek op cheaten eens in de zoveel tijd hahaha.
    Mooi je artikel lieve Claire!
    Liefs

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:55

      Ahh lieve Sanne mag ik je als eerste bedanken voor deze mooie uitgebreide reactie? Ik vind dat zo leuk en tof! Dankjewel! Ik cheatte alleen in het begin omdat niemand om me heen vega(n) was en mijn eigen familie vond het aan het begin ook nog een beetje gek. Dus dan is het makkelijk om toe te geven. Maar achteraf voelde ik me zó rot. Nu is het denk ik alweer anderhalfjaar geleden dat ik vlees of vis heb gehad <3 Sterker nog, dankzij jouw blog en van anderen ben ik bezig met zoveel mogelijk plantaardig eten hihi. Wat jammer dat het een tijdje niet zo goed ging tussen jou en Luc. Ik kan me voorstellen dat je toen vegetarisch at om niet moeilijk te doen. Ik voel me soms ook al bezwaard als ik vega wil eten en de rest eet vlees. Maar goed dat je toch je eigen weg bent gegaan en nu voor jezelf kiest qua eetpatroon. Enne inderdaad cheaten is meer ongezond eten haha. Ik wist niet zo goed hoe je het anders moest noemen.. een misstap maken? 😉

  • Reply
    Aniek
    30 mei 2017 at 17:15

    Ik ben blij dat ik niet de enige ben die wel eens aan het ‘cheaten’ was als vegetariër. Ik ben nu ongeveer een jaartje vegetariër.
    En noem me nu dan ook wel zo. Ik heb het een paar jaar geleden ook geprobeerd om geen vlees meer te eten. Maar dit vond ik heel moeilijk doordat ik niet stevig genoeg in mijn schoenen stond. En het ook moeilijk vond om te zeggen dat ik geen vlees meer at.
    Top artikel!

    Liefs,

    Aniek

    • Reply
      clairecodi
      30 mei 2017 at 17:58

      Dankjewel lieve Aniek voor je reactie! Wat vervelend dat jij er ook mee worstelt. Het kan soms heel lastig zijn om vlees/vis te vermijden, vooral als je omgeving er niet voor openstaat of zelf vlees eet. Wat mij hielp was om mij meer in te lezen in informatie (dus waarom geen vlees of vis) en vooral lekker te leren koken. Maar thuis gaat het me altijd makkelijker af dan buitenshuis 🙂 Ik hoop dat je snel wat steviger in je schoenen staat want je bent hartstikke goed bezig en als jij geen vlees of vis wilt eten dan is dat ook echt niet nodig!

  • Reply
    Anna
    30 mei 2017 at 18:15

    Wat een goed stuk! Ik denk dat iedereen wel eens “cheat” als je uiteten gaat is het niet altijd makkelijk als vegetarier/veganist, of op vakantie gaat. Vooral kaas en sausjes kan wat bevatten wat van een dood dier afkomstig is…lastig soms. Thuis eet ik alleen kaas met vegetarisch stremsel en als ik in een restaurant ben neem ik alleen een vegetarisch gerecht..ik zou nooit bewust vlees/vis eten. Ik thuis alleen producten waar een vegetarisch logo op staat. Waar ik altijd wel moeite mee heb is medicatie…moet ze elke dag innemen en weet niet of deze helemaal vrij zijn van dierlijke stoffen…zit geen gelatine in verwerkt maar wel ingredienten die zowel dierlijk als plantaardig kunnen zijn. Heb heel vaak zon gevoel alsof ik faal en helemaal geen vegetarier ben. Als ik zelf medicijnen haal let ik zoals vitamines dan let ik er altijd op dat ze geschikt zijn voor vegetariers…maar via doktersrecept/psychiater lukt dat niet, zo balen. Laten ze gewoon alle medicatie vegetarisch maken, heb je geen dier voor nodig, zijn genoeg andere alternatieven. Ik vraag me af hoe jij erover denkt.

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 09:54

      Dankjewel Anna voor je uitgebreide en lieve reactie. Ik vind het vooral lastig als je niet weet of iets vegetarisch of veganistisch is. Er is vaak geen ingrediëntenlijst te bekennen en personeel is vaak niet behulpzaam. Meestal weten ze ook niet wat vegetarisch of veganistisch inhoudt waardoor fouten snel worden gemaakt. Dat is zó frustrerend. Ik merk dat ik daardoor ook alleen naar plekken ga waarvan ik weet dat ze veganproof zijn (zoals Bagels & Beans).

      Ik kan me voorstellen dat je moeite hebt met je medicatie die mogelijk dierlijke stoffen bevat. Desondanks zijn deze medicijnen waarschijnlijk gewoon nodig. Je kan niet jezelf ziek laten worden omdat er mogelijke dierlijke stoffen inzitten. Ik vind dat op zo’n moment je gezondheid voor gaat. Je doet zo te horen al ontzettend je best om zo diervriendelijk mogelijk te leven. Je faalt helemaal niet, maak je daar asjeblieft niet druk om <3 🙂

  • Reply
    Sophie
    30 mei 2017 at 18:18

    Wat een goed artikel 🙂 Ik heb onlangs besloten dat ik mezelf geen label meer geef. Ik leef eigenlijk als een veganist, behalve de ene keer in de maand dat ik ergens buiten de deur eet waar er geen vegan optie is en ik voor iets vegetarisch kies. Ik geef om de dieren, het milieu en mijn gezondheid, maar ook mijn eigen geluk en vrijheid. 100% vegan betekent in mijn geval (aangezien ik vaak uit eten ga of onderweg iets eet en dus niet zo vaak kook) maaltijden overslaan of een vegan muesli bar eten in plaats van een normale maaltijd. Daar kies ik af en toe bewust voor, want tja, prima om dat af en toe te doen, maar ik kies er dus ook soms bewust voor om dan maar iets vegetarisch te eten aangezien dat eigenlijk nooit een probleem is, waar je ook bent.

    We maken het ons zelf eigenlijk best moeilijk, al die regels en verplichtingen, alsof het een religie is. Ik wil daar niet meer aan mee doen. Het enige jammere is dat ik daarom het vegan “label” niet draag en er niet altijd bij hoor haha, maar ik vind dat geen reden om me voor te doen als veganist, zodat ik bij dat exclusieve clubje hoor.

    Je doet het in ieder geval hartstikke goed, waren er maar meer mensen zoals jij 🙂

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 09:57

      Dankjewel Sophie voor je lieve reactie! Wat fijn dat je jezelf geen label meer geeft. Ik kan me voorstellen dat een label namelijk alleen maar verwarring kan opleveren voor anderen maar ook jezelf. Gek he, dat we dat onszelf zo opleggen? Ik herken wel dat gevoel om bij vegans te willen horen. Ik kan dan ook wel balen dat ik het niet voor 100% doe. Maar op dit moment voel ik me er gewoon niet klaar voor of goed genoeg. Maar dat betekent niet dat ik het opgeef. Ik blijf mijn best doen en wie weet ben ik ooit wel op het punt dat ik 100% veganistisch leef (:

  • Reply
    Sara | When Sara Smiles
    30 mei 2017 at 20:00

    Helemaal mee eens, Claire, en wat goed dat je hier zo open en eerlijk over schrijft! Zelf merk ik (ook) dat ik steeds meer ben van “ik doe wat goed voelt, het maakt niet uit wat de labels zeggen”. Inderdaad, elk stapje telt! Zoals we het ook ervoeren bij de Vegan Challenge: het fijnste is het als je ergens een rode (stijgende?) lijn ervaart in je eigen behoeftes en gedrag, en dat je er vanuit optimisme naar kijkt (“ik wíl het”, in plaats van “ik moet het”). En elke situatie weer afzonderlijk beoordeelt en keuzes maakt die op dat moment goed voelen, of dat nu dezelfde keuze is als de afgelopen 10 keuzes of deze keer wat anders 🙂 Niemand is 100% congruent en ik betwijfel ook of dat is waarnaar we in alles zouden moeten streven.

    Overigens merk ik de laatste tijd gelukkig dat ik steeds meer bestand ben tegen azijnpissers. Mensen die elkaar steunen, energie geven en bovenal MENS durven zijn – zoals jij 😉 – zijn toch veel leuker en inspirerender?

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 09:58

      Dankjewel Sara voor je reactie <3 Wat leuk dat je steeds meer doet wat goed voelt, ondanks de labels. Ik merk ook steeds meer positieve groendoeners die het positiever bekijken en niet zo zwart/wit. We proberen allemaal ons best te doen en een steentje bij te dragen aan een diervriendelijkere en duurzamere wereld.

  • Reply
    Merel
    31 mei 2017 at 09:45

    Helemaal mee eens Claire! Echt super goed dat je hier aandacht aan besteed. Ik vind dat er op social media de laatste tijd heel naar word gedaan als mensen niet vega genoeg zijn. Iedere stap is er een. En al doe je het natuurlijk vooral voor jezelf, het is lastig om met kritiek van andere om te gaan. Ik probeer andere in ieder geval altijd het positieve van een keertje cheaten in te laten zien en die persoon te steunen om de motivatie weer te vinden.

    Ik heb zelf bijna geen moeite gehad met mijn transformatie van flexitarier naar veganist. In de eerste maand heb ik nog een aantal keer koekjes tijdens de verhuizing of een keertje vis gegeten in een restaurant. Ik voelde mezelf zo slecht hierna dat ik voor mezelf al vrij snel duidelijk had dat ik het niet meer wou. Ik blijf soms wel zin hebben in de smaak van iets niet vegans, maar daar doe ik eigenlijk nooit wat mee. Mijn wil is daarin sterker dan mijn cravings denk ik, en daar ben ik best blij om 🙂

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 10:01

      Ahh dankjewel lieve Merel voor je uitgebreide en leuke reactie! Kritiek is inderdaad zo dubbel, want doet niet iedereen zijn best om zo diervriendelijk mogelijk te leven? Uiteindelijk heeft iedereen hetzelfde doel. Wat tof dat je bijna geen moeite had om van flexitariër naar veganist te gaan. Hoe komt het dat die wil zo sterk is? Heeft iets gezorgd voor die ommeslag? Ben wel benieuwd 🙂

      • Reply
        Merel
        2 juni 2017 at 07:59

        Helemaal mee eens! Ik juich iedereen toe die een dagje minder vlees eet. In eerste instantie was gezondheid mijn grootste drive toen ik begon. In mijn eerste tweede maanden als vegan heb ik veel gelezen en docu’s gekeken waardoor het voor mij vrij snel duidelijk was waarvoor ik het écht deed.

  • Reply
    Johanne
    31 mei 2017 at 09:53

    Fijn artikel Claire. Het kom er uiteindelijk op neer dat iedereen zelf voor een leefstijl moet kiezen die bij hem of haar past. Ik snap dat je je schuldig voelt als je daar even van afwijkt, maar wat je zegt is overal van toepassing en dus ook hier: je bent een mens en mensen maken ‘fouten’ (wat is fout?). En na zo’n fout kun je weer verder met je leven. Je leert ervan.

    Ik ben zelf geen vegetariërs of veganist, maar probeer wel minder vlees te eten. Wat af en toe heel erg lastig is met een mega-carnivoor als vriend. Maar soms heeft ‘ie niet eens door dat ik vlees ben ‘vergeten’ :). Ik vind het trouwens als ‘vleeseter’ superinteressant hoe vegetariers en veganisten over onderwerpen als ‘cheaten’, fijne inzichten. Ook in de comments trouwens!

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 10:02

      Wat leuk dat je zelf probeert om minder vlees te eten! Inderdaad, iedereen maakt fouten en dat hoort er ook wel bij. Toen ik de Vegan Challenge deed (30 dagen veganistisch eten) maakte ik ook een boel fouten maar daar leer je wél weer van. Ik weet nu steeds beter wat wel en niet vegan is maar ook hoe ik me voel als ik iets dierlijks eet. Tof dat mijn artikel je wat inspiratie biedt in de kijkwereld van vega(n)’s haha. Ik vind het zelf ook leuk om te lezen hoe iedereen erover denkt.

  • Reply
    Jenn
    31 mei 2017 at 20:38

    Goed dat je hierover schrijft! Ik denk dat veel mensen (waaronder ikzelf) wel wat aan hebben.

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 10:03

      Wat leuk om te horen! Dankjewel Jenn <3

  • Reply
    Lianne
    31 mei 2017 at 21:10

    Wat een mooi artikel, en goed dat je hier eerlijk over durft te zijn! Ik vind het inderdaad heel knap als mensen vegetarisch of veganistisch kunnen leven, want ik zou het denk ik niet kunnen. Wij mensen zijn nou eenmaal omnivoren/alleseters (nou eet ik sowieso eigenlijk alleen maar kip en vis, want ik lust geen rood vlees) en ik denk altijd maar: als wij mensen dieren waren geweest en de dieren mensen, dan hadden ze ons waarschijnlijk ook geslacht. Dus inderdaad, je hoeft je helemaal nergens schuldig over te voelen! Van fouten leer je, en als je een keer die misstap maakt, ga je juist proberen om nog beter je best te doen. Ik denk dat je hiermee een boel anderen kan inspireren en hun ogen openen 🙂

    • Reply
      clairecodi
      1 juni 2017 at 10:07

      Dankjewel Lianne voor je reactie! Fouten maken mag en daar leer je alleen maar van. Ik moet eerlijk zeggen dat ik jouw mening niet deel. Als ik cheat dan doe ik dat niet omdat ik het gevoel heb dat ik het recht heb omdat ik bovenaan de voedselketen sta. Het is een moment van zwakte (misschien omdat ik mee wil doen met de massa of omdat ik de smaak mis) maar niet omdat ik beter ben dan een dier en het recht heb . Het is natuurlijk geen probleem als jij dat wel zo ziet. Verschillende visies maken het onderwerp interessant. Maar ik wilde het wel even duidelijk stellen 🙂

      • Reply
        Lianne
        1 juni 2017 at 10:22

        Natuurlijk, ieder heeft zijn mening en iedereen mag die delen. Ik haat het alleen altijd zo dat er zoveel discussies van moeten komen en er daarom zoveel haat op de wereld moet zijn. Maar het is zeker niet zo dat ik zie dat mensen beter zijn dan dieren! Mijn hart breekt ook van dierenleed en mishandeling, maar qua voedsel, is het zoals we van nature zijn. Ik vind dat daar niks mis mee is, maar ik vind ook dat er niks mis is met geen vlees eten. Ik vind het juist knap als mensen dit doen. Dat wilde ik er even over kwijt. Ieder heeft zijn eigen leefstijl en daar is niks mis mee, al doen mensen er vaak zo naar over. Maar ik zeg gewoon even goede vrienden 🙂

        • Reply
          clairecodi
          1 juni 2017 at 16:42

          Snap ik Lisanne, fijn dat je er nog even op terugkomt om dingen uit te leggen 😀 Ik ben blij dat we er zo positief over kunnen discussiëren want al die haat op de wereld is nergens voor nodig! <3

  • Reply
    Hailey | Palace of Bliss
    14 juni 2017 at 16:10

    Dankjewel voor je eerlijkheid! Het is ook zeker niet makkelijk! Ik ervaar het eigenlijk wel een beetje worsteling. Ik wil liever niet cheaten, maar helemaal als vegan is het niet heel makkelijk. Onlangs heb ik iets vervelend meegemaakt met “vriendinnen” die geen rekening wilde houden met m’n vegan dieet. Zulke ervaringen doen mij afvragen of ik niet flexibeler moet zijn. Ik kom er gewoon nog niet zo uit. Is 90% vegan ook vegan of doe je dan maar alsof? Het antwoord ligt bij mezelf, maar een antwoord, heb ik nog niet.

  • Leave a Reply